ასე გრძელდება...

საფლავის ლოდი შემიფარებს წვიმიან ღამეს

აჩრდილი მოვა და მიმღერებს სევდიან რამეს.

და მე აჩრდილში დავინახავ სითბოს, სიყვარულს

ამ ღმოჩენით ვიპოვიდი ჩემში სიხარულს.

და სანამ რიჟრაჟს მოიყვანდა მკრთალი ნათელი

სანამ ლიც–ლიცით ჩაქრებოდა წმინდა სანთელი.

მხოლოდ მანამდის დარჩებოდა ჩემთან აჩრდილი

მერე მის ადგილს დაიკავებს საფლავის ჩრდილი.

ის სიხარული იმ სითბოსაგან გამოწვეული

ისევ ღამემდე დაიმალება დამორცხვებული.

ასე გრძელდება ყოველი ღამე, ყოველი დილა

ხან სველია და ხანაც მშრალი საფლავის სილა.