როგორ გაილია წუთები,
დრო კი უშენობით ჩერდება,
სხივი მეჩვენება ღრუბლებად,
ისე უღიმღამოდ თენდება.
გული მონატრებით აძგერდა,
ღელავს-მარტოობას ჩვეული,
დილა უსიზმრებოდ გათენდა,
ფიქრი არ მასვენებს გრძნეული.
როგორ გაფრენილა დღეები,
ვხვდები, მოლოდინით ვიღლები,
წვიმამ დამიტოვა ცრემლები,
ახლა ჰაერივით მჭირდები!..
(მარიამ მოგელაშვილი)
დრო კი უშენობით ჩერდება,
სხივი მეჩვენება ღრუბლებად,
ისე უღიმღამოდ თენდება.
გული მონატრებით აძგერდა,
ღელავს-მარტოობას ჩვეული,
დილა უსიზმრებოდ გათენდა,
ფიქრი არ მასვენებს გრძნეული.
როგორ გაფრენილა დღეები,
ვხვდები, მოლოდინით ვიღლები,
წვიმამ დამიტოვა ცრემლები,
ახლა ჰაერივით მჭირდები!..
(მარიამ მოგელაშვილი)