არავინ იცის, რა არის ადრე,
რაა დროული ან სულაც გვიან,
ვიღაც რომ გრძნობას თავად სულს აძლევს,
ზოგიერთები სიგიჟედ თვლიან.
მე ახლა ზეცის სითეთრეს ვიმკი
შენი ღიმილი აწყდება სარკმელს,
ფიფქს მხიარულად მოჰყვება ფიფქი
და ვის აკოცოს კისკისით არკვევს.
ქათქათა ფერი გაჩერდა დროში
ამ წამებს როგორ გავეთიშებით?
ჩვენც ჩავეხუტოთ ერთმანეთს თოვლში,
დაე, გვიძახონ მერე გიჟები...
ვანო კორძაძე
რაა დროული ან სულაც გვიან,
ვიღაც რომ გრძნობას თავად სულს აძლევს,
ზოგიერთები სიგიჟედ თვლიან.
მე ახლა ზეცის სითეთრეს ვიმკი
შენი ღიმილი აწყდება სარკმელს,
ფიფქს მხიარულად მოჰყვება ფიფქი
და ვის აკოცოს კისკისით არკვევს.
ქათქათა ფერი გაჩერდა დროში
ამ წამებს როგორ გავეთიშებით?
ჩვენც ჩავეხუტოთ ერთმანეთს თოვლში,
დაე, გვიძახონ მერე გიჟები...
ვანო კორძაძე