ერთხელ იქნება

მარიხუანას და თაფლის სუნი
აუდის შენს ტანს და ნელა იწვის,
მაინც ვერა და ვერ ვიკლავ სურვილს
და შენს ალმურში ვეხვევი ციმციმ.

და შენს მკლავებში ვარ გახლართული,
ვარ დაღდასმული შენი ბაგენით
და შენი მკერდის მრავალსართულით
გზათა გასასვლელს ვერ მივაგენი.

და კოცონივით იწვის ბაგენი,
თითქოს ჭრილობას აყრიან მარილს,
საიდან მაინც ცეცხლი ამდენი,
რომელიც მწვავს და მაცოცხლებს მაინც.

და შენი ვნების მეღვრება თქეში
და შენს თრთოლვაში ვარ ჩაძირული
და უსასრულლოდ ვიღვრები შენში
მზით მიწიერით და ზეციურით.

ვიღვრები შენში უხმოდ და ნელა
და თვით ღმერთია ამის თავმდები,
ერთხელ იქნება, ვით ბედისწერა,
შენში მოვკვდები და დავმთავრდები.