აპრილის ლამაზ ბაღში ვარდების ამბორია

აპრილის ლამაზ ბაღში
ვარდების ამბორია.
დარდის სტრიქონებს გავშლი-
ლექსების ამბოხია.
იმ შავი ღამის შემდეგ
ქვეყანა სხვა მგონია.
ო ამ გულიდან შენსკენ
რამდენი გზა მქონია.
ჰა, გულიანი სიტყვაც -
სწორფერი არ ჰყოლია.
მინდა ლექსებად გითხრა -
სევდების ნაყოფია.
სისხლის სტრიქონებს გიწერ -
ნანდობი-ნაძმობია.
ცაში ცთომილი კენტი -
მიმწუხრის მნათობია.
რად უნდა ფიცი-მტკიცი,
საფიცარ სხვაც გყოლია.
ო ეს სტრიქონიც მწირი
ყორნების ნაკორტნია.
ბუნიკ-ისარი ფიცხი
შიგ გულში ნასროლია.

- შენი ტკივილი დიდი
სულ ჩემი რად მგონია.
მე შენი ღმერთიც ვიცი,
ჩემი კი არ მყოლია.

აპრილის ლამაზ ბაღში
ვარდების ამბორია.


ნანა არღვლიანი