ლექსი

თვალებს რომ ვუყურებ, თვალებს ცრემლიანს,
ჩემს გულში სადღაც წვიმა იწყება,
ფიქრებს რომ ვხედავ ფიქრებს შენისლულს,
სულში დაღლილი გრძნობა მიწყრება.
"სულ დაივიწყე არსება ჩემი,
თან სულ რომ დაგსდევს შენი ფიქრია,
თითქოს გამრიყე სადღაც კუთხეში
და უმოწყალოდ დღენიც მიჰქრიან.
დარდობ და თანაც არ იცი რისთვის,
მეძებ იქ სადაც არასდროს არ ვარ,
რად მიმამსგავსე დახატულ ღიმილს
მე ყალბ სიხარულს არაფრით ვგავარ.
არ ვარ ის ცრემლიც შენ რომ გგონია,
ის ცრემლი მოგწყდა, აორთქლდა მზეზე,
არც ბრაზი არ ვარ, ყელში რომ გიჭერს,
არც სიამაყე, რომ გაზის მხრებზე.
სხეულზე მეძებ უჯრედ-უჯრედ და ნაკვთებს შორის,
სულში ჩახედე, გამოაღე გულის კარები
ნაბიჯ-ნაბიჯით ამოყევი განცდების ბილიკს
შენ რომ მიმაგდე, კუთხეში ვარ არ გემალები.