როგორ მოველი იმ დღეს,
როდესაც შენ გამიმხელ სათქმელს,
მეტყოდი, მოველ, გახსენი კარი,
ავფრინებოდი მეშვიდე ცაზე.
დავიმორცხვებდი, მალვით
ჩაგხედავდი თვალებში,
დაგიკოცნიდი ტუჩებს,
ავტირდებოდი სიხარულისგან
და ვიგლოვებდი დაკარგულ წუთებს.
იმედით ვცოცხლობდი..
ბედნიერებაც, იმედად ვსახე,
და შევნატროდი მოსეირნე
წყვილებს, ხელგაყრილები,
რომ მისეირნობდნენ თოვლიან გზაზე.
რამდენი წელი გელოდე
მოთმინებით და იმედით სავსემ,
არ შემელახა გრძნობა
წმინდა, მარადიული,
სიყვარულით, სიწმინდით სავსე.
მე ახლაც გელი... ვიცი, რომ მოხვალ,
არ გააწბილებ, ამ მშიერ თვალებს!
როდესაც შენ გამიმხელ სათქმელს,
მეტყოდი, მოველ, გახსენი კარი,
ავფრინებოდი მეშვიდე ცაზე.
დავიმორცხვებდი, მალვით
ჩაგხედავდი თვალებში,
დაგიკოცნიდი ტუჩებს,
ავტირდებოდი სიხარულისგან
და ვიგლოვებდი დაკარგულ წუთებს.
იმედით ვცოცხლობდი..
ბედნიერებაც, იმედად ვსახე,
და შევნატროდი მოსეირნე
წყვილებს, ხელგაყრილები,
რომ მისეირნობდნენ თოვლიან გზაზე.
რამდენი წელი გელოდე
მოთმინებით და იმედით სავსემ,
არ შემელახა გრძნობა
წმინდა, მარადიული,
სიყვარულით, სიწმინდით სავსე.
მე ახლაც გელი... ვიცი, რომ მოხვალ,
არ გააწბილებ, ამ მშიერ თვალებს!