ვისაც ვჭირდები იმასთან წავალ,
არ მოვიკითხავ შარშანდელ მოყვასს.
სახლიდან თუნდაც უწინდოდ გავალ,
სანამ სიცივე ბოლომდე მომკლავს.
იმასთან წავალ ვისაც ვჭირდები,
ვინც მე ყოველთვის გამიწევს ძმობას.
თუმცა დღითიდღე უფრო ვიზრდები,
ძმობის მაგივრად ვისწავლი მტრობას.
წავალ ვისთანაც მერგება ღვინო,
ვისთანაც მეთქმის ორიოდ სიტყვა.
ვაი, სულელო შენ ჩემო ტვინო,
ეს ხომ ჩემამდე მრავალჯერ ითქვა.
მე წავალ მასთან, ვინც მე მენდობა,
შევაქებ საქებს, დავგმობ დასაგმობს.
ღმერთისგან ვითხოვ მცირე შენდობას
და გავამართლებ მშობლის ნაამბობს.
მაგრამ ვერ მიხვდით ჩემ სათქმელს მგონი,
დილით რომ მიწევს ქუჩების ხვეტა.
ფიქრობთ, გიჟია...დაკარგა გონი,
ვიღას ვჭირდები მითხარით ნეტავ?!