იქ,სადაც ტუჩებს დაავიწყდათ უმანკო კოცნა,
სად სიმარტოვე მდუმარებით დაიზაფრება,
სად თავაწყვეტილ, გადარეულ სურვილთან ყოფნა
ვნებაალეწილ სიჩუმეში ჩაიკარგება.
იქ, სადაც ღრუბელს მზის სხივი კოცნის,
სადაც ჰორიზონტს ზღვა ეკარგება,
სად მწუხარებას ვნებიანი ღიმილი მოჰგვრის,
თაფლივით ტკბილი სიყვარული დაიბადება.
იქ,სად მიმწუხრი ალანძული ხვდება ალიონს
იქ წამიყვანა, მიუვალი, უცნობი გზებით,
სადაც გემები მიაპობენ ზღვის სანაპიროს
იქ მივაღწიო, არ მომტყდეს ფრთები.
იქ, სადაც ტრფობით ენა დამუნჯდა,
სად ვნების ცეცხლი დაარონინებს,
დიდიხანია მეზღვაურმა ღუზა ჩაუშვა,
ო, სიყვარული, იქ მაპოვნინე.
×