მარადიული სევდა,
არდავიწყების წამი,
შენ ჩემი გულის ძგერა,
მე შენი გულის ქალი.
აიავაზა ქალმა,
ნატვრას ზეცამდე გაჰყვა,
შენგან ნაფერებ წვივებს,
ურცხვად კაბაში მალავს.
გადაიქუხებს ცაზე,
ღრუბელს ნერვებზე აშლის,
მთვარე გაიწევს განზე,
ვარსკვლავი ქიმებს გაშლის.
გადაიღალა დაღლა,
ნაკვალევს უხმოდ წაშლის,
ამლაშებული ცრემლით,
შენს ნაფეხურებს აჰყრის.
გადაიქროლებს ქარი,
მერე წამოვა წვიმა,
ზღვა აიქოჩრებს ტალღას,
დააფრქვევს შხეფებს რძიანს.
ჩამოეფარა ფარდა,
და სულშიც უკვე გრილა,
წაუკითხავი ლექსი
სხვის ფანჯარასთან გდია.
ნანა სელეპანოვა
არდავიწყების წამი,
შენ ჩემი გულის ძგერა,
მე შენი გულის ქალი.
აიავაზა ქალმა,
ნატვრას ზეცამდე გაჰყვა,
შენგან ნაფერებ წვივებს,
ურცხვად კაბაში მალავს.
გადაიქუხებს ცაზე,
ღრუბელს ნერვებზე აშლის,
მთვარე გაიწევს განზე,
ვარსკვლავი ქიმებს გაშლის.
გადაიღალა დაღლა,
ნაკვალევს უხმოდ წაშლის,
ამლაშებული ცრემლით,
შენს ნაფეხურებს აჰყრის.
გადაიქროლებს ქარი,
მერე წამოვა წვიმა,
ზღვა აიქოჩრებს ტალღას,
დააფრქვევს შხეფებს რძიანს.
ჩამოეფარა ფარდა,
და სულშიც უკვე გრილა,
წაუკითხავი ლექსი
სხვის ფანჯარასთან გდია.
ნანა სელეპანოვა