შენთვის არავინ...
მაგრამ, მაინც
ავლაპარაკდი..
და ახლა ვნატრობ,
ნეტავ, გაწვიმდეს,
მაგრამ აწვიმდეს,
მხოლოდ სატრფოს,
არა თუ ვინმეს...
იქნებ გაიგოს,
იქნებ მიხვდეს,
წვიმის წვეთებში,
რომ ნაღვლიან
მუსიკას ვისმენ.
არ განიცდიდი,
შენს მაგივრად
სითბოს,სიყვარულს
სხვები მაწვდიდნენ,
მერე განდიდდი,
ბევრიც ეცადე,მაგრამ
ხელები ვერაფრით
ვერ შემომაწვდინე.
შენთვის არავინ...
მაგრამ, მაინც
გაგითამამდი...
და ისე ახლოს
მოვედი შენთან,
როგორც მთა
მიდის მუჰამედთან,
თუ პირიქით?
არ აქვს მნიშვნელი,
რადგან იშლები
ჩემს აზრებში,
როგორც ნუდისტის
ბრმა განცდები
შიშველ სივრცეში.
შენთვის არავინ...
მაგრამ, მაინც
ავლაპარაკდი...