შენთვის ვილექსე და მაინც, არ მაგდებ აინუნშია და სიყვარულის მარცვალი გახრწენ შენსავე ხნულშია,...

შენთვის არავინ... მაგრამ, მაინც ავლაპარაკდი.. და ახლა ვნატრობ, ნეტავ, გაწვიმდეს, მაგრამ აწვიმდეს, მხოლოდ სატრფოს, არა თუ ვინმეს......

რამეთუ სინდისს შერჩა რამეთუ გული მერჩის, ისევ სამსხვერპლიდ შემრჩა მამულო, მხოლოდ შენთვის!...

ყველა ქალი ერთმანეთს ჰგავსო- შენ ამბობ მტკიცედ, შენებური თავდაჯერებით, მე კი არ ვიცი რა ვიღონო, რომ არ დაგღალო, შენთვის ასეთი მოსაწყენი ერთფეროვნებით....

რომ დამეწერა ის ლექსი ერთი გამთენიისას ანდა დღის ბოლოს მხოლოდ, და მხოლოდ დავწერდი შენთვის და მერე გინდა ქარმა იქროლოს...