ოჰ, ძვირფასო,
რა საოცარ
სურნელს აფრქვევ,
დილიდანვე მზის
სხივები აგყოლია,
ნუთუ,ისე გაგიტაცა
ღამით მთვარემ,
რომ სიცელქე ლურჯ
სიზმარებშიც ჩაგყოლია.
ეგ სურნელი, ღამით
ზეცას გაიფანტა,
ლაჟვარდებში
ნაზ ზმანებად
ედებიან,
შენ ღიმილზე,მზე
ღრუბლებში დაიმალა,
ვარსკვლავები
თავბრუსხვევით
ეცემიან.
გამიმხილე
საიდუმლო,
ვისთვის სწუხარ,
ნუთუ, სევდა
შენთვის
გულის წამალია,
შენ ის არ ხარ?
მოფერება
ვისაც უყვარს,
ვინც სიტურფით
ერთი კაცი
გადარია.
ოჰ,ძვირფასო,
რა საოცარ
სურნელს აფრქვევ,
ან ეგ ყელი,თითქოს
თეთრი გედებია,
ნუთუ,ისევ დაგიმონა
ღამით მთვარემ,
რომ პეპლები ჭრელ
ხალებად გედებიან.