ფრთებშეკეცილმა არწივმა
ჩემ ბაღთან გადინარნარა,
იქნებ და ფრთამ დაამძიმა,
ან შენ მოწერილ ბარათმა.
ფრთებით ჰაერი გაროზგა,
იფრინა, დიდხანს იფრინა,
მერე, მეც აღარ დამზოგა,
სხვის ბაღში გადაიფრინა.
მე მოგზავნილი მეგონა,
ოცნებამ სილა გამარტყა,
სევდა და უიმედობა
თავზე მეხივით დამატყდა.
ნუთუ, სულ ასე ვიქნებით?
სიტყვას გიგზავნი ალესილს,
მე - ამღვრეული ფიქრებით,
შენ - მომლოდინე ალერსით.
გულები გულებს ეტრფოდნენ
გულებით - დანატოვარით,
მე შენი გულის მეხოტბე,
შენ ჩემი გულის მსტოვარი.