ბექა ხერგიანი - ნურაფერს მომცემ შენს სამახსოვროდ

ნურაფერს მომცემ შენს სამახსოვროდ!
რადგან მოკლეა მეხსიერება.
ყოველ წვრილმანზე ფიქრს ვერ ვბატონობ
და მოგონებებს მტვერი ედება;

- ედება მტვერი სახელდახელოდ,
ბედნიერებას, წამის წინ სრულქმნილს,
- არ მსურს წარსულში რომ მომახედო!
და დავუბრუნდე იმ პირველ სურვილს;

იმ პირველ ვნებას; იმ პირველ ღამეს;
- როცა არ ჩანდა ცაზე ღრუბლები;
როცა ვგეგმავდით ო, რამდენ რამეს;
ო, რამდენ რამეს როცა ვუძლებდით...

რადგან მითივით დავემშვიდობე
შენზე ოცნებებს - შობილებს შენით.
ხსოვნა კი ტანჯვას განაპირობებს,
ნუ დამამძიმებ ამგვარი ძღვენით.