იყო ოცნება ფარული რიდით,
ხის მწვანე ჩრდილქვეშ განისვენებდა...
დრომ ულმობელმა წაიღო ფიცი.
ფიცი,ოცნება და მდუმარება.
ეხლა ახლოა ეს მწუხარება.
დღე მიილია,როგორც ოცნება...
დღე წვიმიანი გაციებულა,
როგორც უიღბლო ჩემი ცხოვრება.
იყო ოცნება ფარული ვნებით
გულის წიაღში განისვენებდა...
დრომ ულმობელმა წაიღო ფიცი...
ფიცი, ოცნება და მდუმარება.
ლიკა ჯაბიძის ლექსები
2015 წლის 8 ივნისი