მერაბ სალუქვაძე - ცოდვა

ცოდვა

წავალ წამიღებს მე გულის ფეთქვა
უკან დამრჩება დარდი წუხილი,
ასეთი ღმერთო რად მომავლინე
ნუთუ აგიხდა ყველა სურვილი..
როცა დავდივარ მიწა იყრება,
მე სუნთქვა მესმის წინაპრებისა,
მიხმობენ სადაც არვინ ბრუნდება,
იმ შავბნელეთში მიწვევს სულყველა.
ამ წმინდა მიწას ფეხი დაუდგამთ!
ჩვენ რომ ვაქციეთ უკვე ტირანათ,
ცა გაელვარდა მეხმა დასჭექა,
და წამოვიდა სისხლი დინებათ..
მე შევებრძოლე სიკვდილს რამდენჯერ,
ბრძოლის შეგრძნებამც ძალა დაკარგა,
ცოდვის ჯაჭვებით გადაბმულ სხეულს
სული მიყვება თავდავიწყებათ..



ავტ. მერაბ სალუქვაძე