დღეს გადაღლილი მივყვები გამზირს,
ფერხთ მეგებება ძირძველი მიწა!
ქალაქში ჭადრებს მოჰყავთ აპრილი,
და ამ სიცოცხლეს სიზმარი ჰქვია...
ამ სათბურებში დაჩიტულ ვარდებს,
გამოფხიზლება თუკი ეღირსა,
ხვალ, სტუმარივით ავივლი ბილიკს,
ზეგ, ერთად დგომა თუკი გვეღირსა..
×