და მაშინ როცა, გადაღლილია ხალხით ქუჩები, დღეს თეთრი სისხლი აწუხებს ბევრს, შიშველ სხეულებს როცა ირგვლივ ბოლო არ უჩანს, ეს როგორც ყველას, მაშფოთვებს მეც.....

დღეს გადაღლილი მივყვები გამზირს, ფერხთ მეგებება ძირძველი მიწა! ქალაქში ჭადრებს მოჰყავთ აპრილი, და ამ სიცოცხლეს სიზმარი ჰქვია......

ო, რა გადაღლილი ბრუნავს ქვეყანა, ო, რამხელა ცოდვა – მადლი ტრიალებს, თუ მისმენ ახლა, თუ გესმის ჩემი, რა მაცდურად იშლება ყოველ დილით ბებერი ვარდი... მწუხრდება...