წუხდა-თიკა გოგია

წუხდა
გული წუხდა ქარი ქროდა
ზეცა სდუმდა
მთვარეს თითქოს დაევარცხნა ნაწნავები
მიწა გვერდზე გადაბრუნდა
გადაბრუნდა მიწა გვერდზე არა ნებით
ის დათქმული მას, ხომ ჯერ ვერ მოეთავა
მზე უმზერდა მზე უმზერდა დანანებით
რა იცოდა ამ ფერდობზე წუხელ თურმე
მოეთოვა.