რული - კავკასიური თქმულებები და ზღაპრები
⏱️ 1 წთ.
👁️ 5
100%
ძლევამოსილმა ნართებმა ცხოვრება ბრძოლებში გალიეს. უამრავი
მოძალადე დაამარცხეს. ისეთი აღარავინ დარჩათ, ვისთანაც ღონეს გამოსცდიდნენ. დღე და ღამე იმის ფიქრში იყვნენ, ვის შებმოდნენ, ღონე
კიდევ ვისთან ეცადათ. მაშინ ეშმაკმა სირდონმა უთხრა მათ:
_ ღმერთს რომ ლოცულობთ, ერთი ღონე იმასაც მოუსინჯეთო.
_ სად არის მერე, რომ არ ვიცითო? _ ჰკითხეს ნართებმა.
სირდონმა ისინი ასე დაარიგა:
_ გაარისხეთ და თვითონ გამოგეცხადებათო.
ნართებმა სირდონს ჰკითხეს:
_ როგორ გავარისხოთო?
_ თქვე გასაწყვეტებო, ნუღარ ილოცებთ, დაივიწყეთ მისი სახელი.
სახლს ისეთი მაღალი კარი შეაბით, შიგ შესვლისას თავის დახრა რომ არ
დაგჭირდეთ, თორემ ღმერთი იფიქრებს, თაყვანს მცემენო. ასე მოიქეცით
და იგი თვითონ მოგნახავთო.
ნართებმა სირდონს დაუჯერეს _ სახლს მაღალი კარი შეაბეს და ღვთის
ლოცვასაც შეეშვნენ.
ნართებმა ღმერთი რომ მიივიწყეს, მან მერცხალი დაიბარა:
_ წადი ერთი და ნართებს ჰკითხე, რაზე შემომწყრნენო?
მერცხალი ნართების ნიხასში მიფრინდა, ხეზე შემოჯდა და მათ ხათიაგურად დაელაპარაკა:
_ ვის სახელზეც ლოცულობდით, თქვენთან შუაკაცად იმან გამომგზავნა და შემოგითვალათ: რა დაგემართათ, ნართებო, რატომ შემომწყერითო?
ურუზმაგი ჩაფიქრდა მერცხლის ნათქვამზე და ნართებს უთხრა:
_ ვისაც ვეძებდით, შუაკაცი თვითონ გამოგვიგზავნა. მოითათბირეთ
და მითხარით, რა ვუპასუხოთო.
ნართებმა უთხრეს:
_ რა მოთათბირება გვინდა, ჩვენ ხომ დიდი ხანია, დავთქვით. ღმერთს
ბევრი პატივი ვეცით, ის კი თვალითაც არასოდეს დაგვნახვებია. გამოვიდეს ახლა და დავეჭიდოთო.
ურუზმაგმა ეს პასუხი მერცხალს გადასცა. მერცხალიც გაფრინდა და
ნართების პასუხი ღმერთს მოახსენა.
ღმერთმა მერცხალს უთხრა:
_ ერთხელ კიდევ დაბრუნდი და, ერთი, ნართებს ჰკითხე: დაგამარცხოთ, დედაბუდიანად ამოგწყვიტოთ, თუ ცუდი ნაშიერი დაგიტოვოთთქო?
გამობრუნდა მერცხალი, მოფრინდა ნართებთან და ღმერთის დანაბარები გადასცა.
ნართებმა ერთმანეთს გადახედეს და თქვეს:
_ თუ ჩვენი გადაშენება სურს, დაე, მთლიანად მოგვსპოსო.
უჭკუოებმა:
_ მთლად გადაშენებას, დაე, ცუდი ნაშიერი მაინც დაგვრჩესო.
ურუზმაგმა გააჩუმა ისინი:
_ ცუდი ნაშიერის ყოლას უშვილძიროდ გადაშენება ჯობია. რას
ვაქნევთ მარად სიცოცხლეს? არ გვინდა მარადი სიცოცხლე, დაე, სამარადისო დიდება მოგვცეს.
ქურდალაგონმა ფანდირი მიუტანა.
კვლავ დააყარა ნახშირი და კვლავ უბერა და უბერა, რაც შეეძლო. ბათრაძს კი სითბოც არ მიეკარა!
მაშინ ქურდალაგონმა ურჩია:
_ წადი, ბათრაძ, ურჩხულები დახოცე. ისინი დავანახშიროთ და თუ
გამოიწრთობი, მხოლოდ იმითი, შენ უბრალო შეშის ნახშირი ვერც კი გაგათბობსო.
მართლაც, წავიდა ბათრაძი. დახოცა სადაც კი ურჩხული შეხვდა, მიუზიდა ქურდალაგონს და ერთად დაანახშირეს.
შევიდა ისევ ქურაში ბათრაძი. დააყარა კვლავ ქურდალაგონმა ნახშირი
და რაც ძალი და ღონე ჰქონდა დაუბერა. ერთი კვირის თავზე მიაკითხა
ბათრაძს და მანაც გამოსძახა:
_ თუ საკმარისად გავხურდი, აქ ნუღარ მანიავებ, ზღვაში მომისროლეო!
ქურდალაგონიც ასე მოიქცა, ბათრაძი ზღვაში მოისროლა. ზღვა ადუღდა და დაშრა _ ორთქლად ავარდა ცაში. უწყლოდ დარჩენილი ვეშაპები,
თევზები და ზღვის სხვა ბინადარნი საცოდავად ფართხალებდნენ. ბათრაძი მთლიანად ფოლადად იქცა, ერთი ნაწლავიღა დარჩა მხოლოდ უწრთობი, რადგან წრთობისას წყალი დაშრა და აღარ ეყო.
ასე ნაწრთობი ბათრაძი ზღვის ნაპირზე გამოვიდა. ზღვა კვლავ წყლით აივსო და ტალღებმაც რწევა დაიწყეს. ვეშაპებმა და თევზებმა სული
მოითქვეს და ზღვის სიღრმეში ლაღად სრიალი განაგრძეს.
ნართების აღსასრული
ძლევამოსილმა ნართებმა ცხოვრება ბრძოლებში გალიეს. უამრავი
მოძალადე დაამარცხეს. ისეთი აღარავინ დარჩათ, ვისთანაც ღონეს გამოსცდიდნენ. დღე და ღამე იმის ფიქრში იყვნენ, ვის შებმოდნენ, ღონე
კიდევ ვისთან ეცადათ. მაშინ ეშმაკმა სირდონმა უთხრა მათ:
_ ღმერთს რომ ლოცულობთ, ერთი ღონე იმასაც მოუსინჯეთო.
_ სად არის მერე, რომ არ ვიცითო? _ ჰკითხეს ნართებმა.
სირდონმა ისინი ასე დაარიგა:
_ გაარისხეთ და თვითონ გამოგეცხადებათო.
ნართებმა სირდონს ჰკითხეს:
_ როგორ გავარისხოთო?