კვირაა.
მე და მამა ვსხედვართ ორსაჯდომიან სავარძელში და ტელევიზორს ვუყურებთ. მე თან ჩემი ძმისთვის ქუდს ვქსოვ.
ცა მოღრუბლულია.
დედა მეზობელის გოგოს საქორწილო საჩუქრისთვის ფულს აგროვებს მეზობელ-ნაცნობებიდან.
ჩემი ძმა მაწვნის სუპიდან ხახვებს არჩევს ზიზღით და მათლაფის გარშემო ამწკრივებს.
ტელევიზორში სპილოებზეა გადაცემა. არ მაინტერესებს ცხოველები, მაგრამ მამა ყოველთვის ინტერესით უყურებს ნათარგმნ დოკუმენტაციას და მეც მეტი გზა არ მაქვს_ ვუყურებ.
\"მდედრი წევს ერთ ადგილას, არ ინძრევა, რადგან გრძნობს შემოსეულ მამრთა დაძაბულობას. მამრი, რომელიც ყველაზე დიდია მოცულობით და ყველაზე ახალგაზრდაცაა ხორთუმს შლის და გაბრაზებით არტყამს მიწას. ნესტოებს ბერავს და ცხელ სუნთქვას უშვებს. გაზაფხულიდან შემოდგომამდე მდედრი ხურს და მამრები მის სუნს შორიდანვე გრძნობენ. თითქმის მთელი საათია უძრავად დგანან თუ წვანან სპილოები. აი, აიზლაზნა ყველაზე ახალგაზრდა და მდედრისკენ მიემართება...\"
ჩემი ძმა პირს მაჯით იწმენდს და მოვრჩიო ამბობს.
მეზობლისგან მესმის დედას ხმა: ახლა ნანასთან გავალ, შენ კი საღამოს ჩამოგივლი ფულისთვისო. მამა სათვალეს ისწორებს და ტელევიზორს შესჩერებია. მეც ვინტერესდები რა მოხდება და ქსოვას თავს ვანებებ. აი, დიდი სპილო უახლოვდება წამოწოლილ ქალ სპილოს და ტანით ეხახუნება, გვერდი-გვერდ დგანან ორივე. სხვა კაცი სპილოებიც დგებიან და ამ წყვილისაკენ მიაბოტებენ ნელა. ეს ახალგაზრდა სპილო, ყველაზე დიდი რომაა ტრიალდება და გაბრაზების ნიშნად ხორთუმს მაღლა წევს. რაღაც ხმასაც გამოსცემს თითქოს. სიცხისგან რა ბუღია და მტვერი, რომელი ქვეყანაა, ნეტა?!
\"მზე ჩადის, მდედრი არ ჩქარობს. ახალგაზრდა მამრს ეკვრის ტანზე და თვითონაც უბღვერს შემოსეულ სპილოებს. აი, დაიყმუვლა, ხორთუმი მაღლა ასწია და ეშვებიც გამოაჩინა გვერდებიდან. მამრები სცილდებიან ნელ-ნელა და წყვილი მარტო რჩება. მამრი დგება ორ ფეხზე და მთელი ტანით აწვება მდედრს\"
მე ვახველებ, ქართული კი არა და ინგლისურიც მესმის, ფენეთრეითსო ამბობს ოპერატორი და ამ სიტყვის მნიშვნელობასაც ვხვდები. საქსოვს გვერდზე ვდებ და მამას ვაჩერდები:
- აუ, რა მოღრუბლულია არა? ალბათ, იწვიმებს დღესაც. მამა ფანჯრიდან იხედება.
\"მამრი ირინდება ორ ფეხზე, ნესტოებს ბერავს, უშვებს ცხელ ჰაერს და გამოყოფს ...\"
- კი წვიმას აპირებს, სარეცხი თუ აქვს დედაშენს გაფენილი, გახედე, აბა?
ვდგები სასწრაფოდ.
- კი, გაფენილი აქვს,გავალ და ავკრეფ ახლავე. მოდი, ნიკუშ, გვერდით დამიდექი და მომეხმარე, შენ ხო კაი ბიჭი ხარ?!
ნიკას სკამიდან ვაყენებ და გარეთ გამყავს.
-აი, მასე სპილოებივით, მე ქუჩაში ძაღლები მინახია, შენ?- ხელს მკიდებს ჩემი ძმა და ცალ ფეხზე ხტუნაობს.
-ხახვების ჭამა როდის უნდა ისწავლო, ჰა? სულ რომ არჩევ საჭმლიდან როგორ შეიძლება? შენხელა რომ ვიყავი, მე უმადაც კი ვჭამდი ხახვს, აბა!
- მე მესამე კლასში რომ გადავალ, მაშინ აღარ გადავარჩევ, ნახავ თუ გინდა.