სულის ძაფი გაწყვეტილა წყვეტილ-წყვეტილ. თეთრი ფერის ძაფებია, აბნეული ამ სამყაროს კიდით კიდე.
სიფრიფანა, უწვრილესი, ბამბისფერი, მათგან ბევრი უხილავი, უწონადი.
სადღა არის სწორი ხაზი, გრძივი, ფიჭისებრი წყობა, წრფივი, ზუსტი.
არეული, დარეული, დახლართული, აბურდული... სული, დაწყვეტილი, დაბნეული მძივის უთეთრესი მარგალიტი.
ეზმანება დავარცხნილი, განბანილი, უსწორესად დაკიდული ძაფთა ტევრი. არც სიო ჰქრის არსაითგან, არც რხევაა ჯოჯოხეთის მონაბერი ქარის. ჩუმი, უწყინარი იდილიის სავანეა მშვიდი. მრთელი ძაფი, უსასრულო ციდან უბოლოოდ დაშვებული.
ენატრება ასე მრთელი, ასე მშვიდი, ასე წრფელი, უშფოთველი საფშვინველი. ელანდება და ლანდები ლილისფერი მანდილივით ებლანდება. აკინძული, აწყობილი მისხალ-მისხალ, უჯრედ-უჯრედ, ფიჭა-ფიჭა.
უცოდველი სული... შეურყვნელი ყრმობის ხანის უამესი სახსოვარი.
სისხლის უჟანგავი ძარღვი, თავანკარა მდინარებით სავსე. ულეველი საწყაულის დაწმენდილი, სუფთა სახე.
წამოვიდა ქარბორბალა, აგორგლილი მტვერით სავსე. დორბლიანი მიეხეთქა მშვიდობიან სამწყსოს მყისვე. აიშალა ცაზე სირი, მაკრატელაკუდიანი. შეესია უდრტვინველი სამოთხის ბაღებს. ალესილი მაკრატლებით გადაიჭრა, დაიწყვიტა უმრთელესი სულის ძაფი. წაიბილწა და წაირყვნა შავნაღვლიანთა შხამიანი სკორეთი.
სადღა არის სიფრიფანა, გრძივი, წრფივი.
სისხლის ძარღვიც დაიჟანგა, დაიხვრიტა. დაიგუბა სევდის სითხე, აშმორდა და გადმოხეთქა ნაპრალთ ბზარი.
აწყვეტილი, დაბლანდული, გადაჭრილი ძაფთა უწმინდური ტევრი.
ვერულავა თენგიზ - Verulava Tengiz
⏱️ 1 წთ.
👁️ 3
100%