ბალზაკის ასაკი
(balzakis asaki)
(balzakis asaki)
არანაირ ასაკობრივ ცენზზე აქ ლაპარაკი არაა. ფრაზა რათქმაუნდა ქალებს განეკუთვნებათ, მაგრამ არა ორმოცი, ორმოცდაათი ან კიდევ სამოცი წლის ასაკში მყოფთ. საქმე სხვაგვარადაა.
გამონათქვამი მას მერე გაჩნდა, რაც ონორე დე ბალზაკმა (1799-1850 წწ.) გამოაქვეყნა რომანი ოცდაათი წლის ქალი. ეს მოხდა პარიზში 1831 წელს. ზაფხულში. წლების შემდეგ იმ დღიდან რაც ბალზაკმა თავის პირველი ორი რომანი ფსევდონიმით გამოაქვეყნა და მოდას აყოლილი ემოციაც მოდის ზედაპირულობასვე გადაჰყვა. ბალზაკმა მოგვიანებით თვითონვე უარჰყო კომერციული მიზნებისათვის განწესებული ეს ორი წიგნი და ნიჭიერებისა და წარმოუდგენლად დიდი შრომისუნარიანობის წყალობით, 1829 წელს თავის გვარით, პირველი ნამდვილი რომანი გამოიცა შუანები. ამ წლიდან დიდი აღმართი დაიწყოა ფრანგული ლიტერატურისა და მისთვის ასე საოცნებო არისტოკრატიის მწვერვალებისაკენ. აღიარება, ქალები, გავლენა. გზად შეიქმნა: ქორწინების ფიზიოლოგია, გობსეკი, შაგრენის ტყავი, შედევრები. შემდეგ კი სოფლის ექიმი, ეჟენ გრანტე, სერაფიტა, მამა გორიო. აბსოლუტური შედევრები. რის საფუძველზეც სამწერლო დიდების მწვერვალზე მდგარმა ნამდვილი ბალზაკების გერბიც მიითვისა. და აი მოვედით. ნამდვილი ბალზაკების გერბი?
დიახ. ასეა, რადგანაც მწერლის მამა ქ. ტურის მერის თანაშემზე გლეხური წარმომავლობისა იყო და გვარი მისი გახლდათ ბალსა, დედა კი წვრილბურჟუაზიული ოჯახიდან გამოსული. არისტოკრატიულ დე ბალზაკად გვარის გადაკეთება მამის ერთგვარმა რომანტიულმა მისწრაფებამ განაპირობა საფრანგეთში კარდინალ რიშელიეს დროს ცხოვრობდა მწერალი ბალზაკი ჟან ლუი გეზ დე ბალზაკ, (1597-1654) მწერალი, მორალისტი, მოდერნისტული ანალიტიკური აზროვნების ფუძემდებელი, რეფორმატორი და ფრანგული პროზის მამა, ავტორი ტრაქტატებისა ხელმწიფე, ქრისტიანული სოკრატე, არისტიპე. მისმა ბრწყინვალე გონებამ, ორატორიის დახვეწილობამ და ლიტერატურულმა გენიამ რიშელიე განაცვიფრა და კარდინალის კაბინეტში მწერალთან თხუთმეტწუთიანი საუბრის შემდეგ რიშელიემ უპრეცენდენტო გადაწყვეტილება მიიღო: ბალზაკი ჟან ლუი გეზ დე ბალზაკი, საფრანგეთის ისტორიოგრაფად და სახელმწიფო მრჩევლად დანიშნა! დანიშვნიდან ერთ თვეში გამოვიდა მისი ნაშრომი მსჯელობანი, რასაც ბედად ფრანგული პროზის ყველაზე შორეული მომავლის განსაზღვრა ეწერა სარტრამდე, კამიუმდე, მორიაკამდე გადმოწვდენილი.
ონორე დე ბალზაკის მამის იდეალი ეს კაცი იყო, მის გამო გადაიარისტოკრატა გვარი, რადგანაც თვლიდა რომ ამ საქციელით იქნებდა მის ნიჭიერ შვილს წარჩინებულ ფენებში აეკვლია გზა. მამის ნატვრა აღსრულდა, ონორე დიდ ადამიანად იქცა, თანდაყოლილ გენიოსობას გვარის ავტორიტეტიც ემატა და მამამ, ამ მართლაც ნათელმა ადამიანმა გაიხარა, რომელსაც ცოლად, თავის დროზე ოცდაათი წლის ქალი ეთხოვა და ქორწინებიდან ერთი წლის თავზე, ბიჭიც ეყოლათ, ონორე! ვისაც ასე ხიბლავდა მშობლების მეოცნებეობა, პრაგმატულ კონკრეტულობაში, ოსტატურად გარდასახული.
სიტყვათა თამაშმა საქციელთა თამაში გამოიწვია, ბედისწერას ახალი მიმართულება მიეცა, ორივე ბალზაკი ორივე დიდი მამაა, ხოლო ერთ-ერთი ფრთოსანი სიტყვა ბალზაკის ასაკი, მხოლოდ ოცდაათი წლის ქალის ნიშნავს დედის ქვეცნობიერი ხატიდან ამოლივლივებულს, ნებისმიერი ქალისათვის სარკედ დანახულს.
ასე რომ ...
აგვისტო 2004 წ.