მოჭრა ღამემ მთვარე მორჩა
(mochra gamem mtvare morcha)
(mochra gamem mtvare morcha)
მოჭრა ღამემ მთვარე, მორჩა, აღარაა მთვარე ღამით, ჩემ ფანჯრიდან სხვა დრო მოჩანს, შუაღამე გავიყავით მე და ჩემმა თავმა ორად, ერთმანეთის გვერდი გვერდ ვართ, უშენობამ დაგვაღონა, სევდანარევ გაღიმებად, აზრი აზრმა შეგვიცვალა, ყოფნა გვინდა გააზრებით, მაზიარა ტყუპისცალთან, საიდუმლოდ განვზავდები, მასში როგორც სხივზე წვეთი, როგორც სიტყვა სიჩუმეში, გაიბნევა თავი ჩემი, ღამით ვთვრები, მე თუ მერჩის, სასიკვდილო გაბრუება, შენზე დაგეშილი ვნებით, ხმად სიჩუმეც დაბრუნდება, შენ ხმას ჩემში გავივლებდი, მაგრამ ახლა ღამემ მოჭრა მთვარის მსგავსი სხვა მნათობნიც, მოჩანს მთვარის ბნელი მხარე, ერთი ყლუპით დავათრობდი, შენ გონებას, აქ რომ იდგე, გაოგნება მაქრობს ვითომ, ზოგჯერ ჩემთვის წარმოვიდგენ, რა მოხდება აქ რომ იყო.