მგზავრი მეთორმეტე ვაგონიდან (კუპე №9)
(mgzavri metormete vagonidan (kupe #9))
(mgzavri metormete vagonidan (kupe #9))
კუპე № 9
- თქვენი ბილეთი, თუ შეიძლება - ვაგონის გამცილებელმა ხელი კუპეში მჯდარი მოხუცი ქალბატონისჯენ გაიშვირა და სიგარეტის ნამწვი პირდაპირ იატაკზე დააგდო. მერე იაფფასიანი საცხით გაპრიალებული ფეხსაცმლით გასრისა.
- ინებეთ - ქალმა ხელჩანთა გახსნა და გამცილებლს ბილეთი ისე მიაწოდა, რომ მისთვის არ შეუხედავს.
- დრეზდენში ცივი ამინდებიაო, ამბობენ... რადიოს არ უსმინეთ? ისიც თქვეს, მარსელიდან გაქცეულმა მკვლელმა დრეზდენს შეაფარა თავიო, - გამცილებელმა ოდნავ შესამჩნევად გაიღიმა, ბილეთს ყუა მოახია და ქალბატონს დაუბრუნა.
- არა, არ მისმენია რადიოსთვის, ჰერ გამცილებელო... ისე, რადიოში იმასაც ამბობენ, შტუდგარტი - დრეზდენის რეისზე გაუთლელი გამცილებლები მუშაობენო და მართალია ვითომ?
- გააჩნია, რომელ სადგურს უსმენთ, ქალბატონო... სადგურს გააჩნია... - ნაძალადევი ღიმილით თქვა გამცილებელმა და გაყვითლებული კბილები გამოჩინა. მერე კუპეს მოავლო თვალი - ორი დიდი ჩემოდანი საბარგო თაროზე, მინერალური წყალი მაგიდაზე და პატარა ხელჩანთა.
- ყველაფერი წესრიგში გქონიათ, ქალბატონო - ისევ ნაძალადევი ღიმილით თქვა გამცილებელმა, შემდეგ გავიდა და კარი გაიხურა.
- ანდრე, ჩამოძვერი მაქედან, არ დაგებეჟა გვერდები? ჩამო, ორი ღერი გიდევ დამრჩა პორტსიგარში. გავაბოლოთ...
ბარგის შესანახ თაროზე შემოდებული ჩემოდანი გვერდზე გაჩოჩდა, მერე თაროდან კაცის ფეხები გადმოეკიდა. ფეხების პატრონი მელოტი იყო, იქნებოდა, ასე, ორმოცამდე. სამხედრო ქურთუკი, ბრეზენტის შარვალი და დიდი ფეხსაცმელები ეცვა.
- კიდევ რომ შემოიხედოს? ყველა გაზეთში ჩემი ფოტოა დაბეჭდილი.
- ნუ გეშინია. მაგ ქურთუკში ვერავინ გიცნობს. იმ განათლებულმა დალაქმაც კარგად გაგალამაზა. შენი ცოლიც კი ვერ გიცნობს, ცოცხალი რომ იყოს. დაუსხი ბებიაშენს ერთი ჭიქა... ან ბოთლიდან მაინც დაალევინე. საერთოდ არ ათბობენ ამ მატარებლებს, არადა ყინავს გარეთ...
კაცმა უბიდან ბრტყელი ბოთლი ამოიღო და ქალს მიაწოდა.
- არა, ანდრე, ვერ გასწავლე კონიაკის არჩევა. მამაშენივით ბოთე გამოდექი. რა არის ეს, კონიაკია თუ ვირის ფსელი?
ქალმა ბოთლს საცობი დაახურა და ფანჯრისკენ შებრუნდა.
- ბებია, მისმინე. რა მინდა დრეზდენში? არ ჯობდა, საფრანგეთში დავრჩენილიყავი? ბარბარასთან გავჩერდებოდი, ვერავინ მიპოვნიდა.
- მისმინე, შვილო. ამათ იციან, რომ შენ მიდიხარ დრეზდენში. მაგრამ შენ დრეზდენში არ მიდიხარ. შენ ნიურნბერგში ჩამოხვალ და დარჩები იქ, ვიდრე ყველას ყველაფერი არ დაავიწყდება. ყოველ შემთხვევაში, ვიდრე ამ ამბავზე ფიქრს არ დაივიწყებენ. ბებიაშენმა ყველაფერი მოაგვარა. ბებიაშენმა იცის, როგორ მოაგვაროს ყველაფერი. ხომ კარგად ხედავ ამ ლაქას ჩემ პალტოზე? იცი რისგანაა? კიდევ კარგი, რომ მიხვდი. ბებიაშენი ჭკვიანი ქალია. მართალია, არაა სასურველი, რომ ამ ლაქას ჩვენმა გამცილებელმა და მითუმეტეს, იმ ინსპექტორის რომელიმე ნაცნობმა მიაქციოს ყურადღება, ვინც იქ იყო, ან ვინც ფანჯრიდან იყურებოდა, მაგრამ ეგ არაფერი. მომეცი კონიაკი. რაც უფრო ჩრდილოეთით მივდივართ, მით უფრო ცივდება.
- შენ გაქვს. უფრო სწორად, მაგიდაზე დევს, შენს წინ - თქვა კაცმა.
ქალმა კიდევ ერთხელ მოსვა კონიაკი და ბოთლი ისევ მაგიდაზე დადგა.
- მომეცი, ჯიბეში ჩავიდებ. კონიაკი ოთახის ტემპერატურას უნდა ინარჩუნებდეს. აქ კიდევ ცივა.
- ვინ გითხრა ეგ სისულელე? - ქალს გაეცინა მაგიდაზე თითების კაკუნი დაიწყო.
- მარსელში მითხრეს. სასტუმროს მზარეულმა მითხრა. ჭკვიანი კაცი ჩანდა.
- დაიმახსოვრე: ეგენი არიან ჯამბაზები, მაგათ არაფერი დაეჯერებათ. ბებიაშენი კი ჭკვიანი ქალია და დაუჯერე ხოლმე - უპასუხა მოხუცმა, პალტოს საყელო გაისწორა და თითების კაკუნი განაგრძო.
ფანჯრიდან ღია ნაცრისფერი ცისა და ოდნავ მუქი ჰორიზონტის გარდა, არაფერი ჩანდა. მოხუცს თვალები ეხუჭებოდა, თითების კაკუნის ტემპიც ვარდებოდა. ეძინებოდა.
- მე ტუალეტში გავალ. - თქვა ახალგაზრდა კაცმა.
- არა, მოითმინე ცოტა ხანიც. სადგურში მოფსამ. დერეფანში დადის გამცილებელი და დაგინახავს. რად გინდა, რომ დაგინახოს.
- ძალიან მიჭირს, ცუდად ვარ...
მოხუცი ბებია, რომელიც ყველა პრობლემას აგვარებდა
ეპიზოდი პირველი
კაცს მოხუცისთვის აღარც შეუხედავს და ის იყო, კუპეს კარი უნდა გაეღო, რომ გამცილებლის პირისპირ აღმოჩნდა.
- თქვენ ამ ვაგონით მგზავრობთ?
- აა-რა... მეთორმეტე ვაგონში, მეთორმეტე ვაგონში ვარ... მოწევა მინდოდა და ასანთი არ მქონდა... ჰოდა ჩამოვიარე კუპეები, ვინმეს ექნება-თქო, ვიფიქრე...
გამცილებლის მზერა ციხის ზედამხედველის მზერას ჰგავდა.
კუპე № 8
- ზუსტად ასეთი თვალებით იყურებიან ზედამხედველები, როცა პატიმარს რამეში დადანაშაულებას უპირებენ. ან, როცა ეჭვი აქვთ, რომ პატიმარი შეიძლება გვირაბს თხრიდეს საწოლის ქვეშ, ან თუნდაც ციხის ეზოში, გალავანთან, რომლის იქითაც ან კლდეებია, (ხედით ზღვაზე) ან დიდი სტეპი, ჰორიზონტამდე და მის იქითაც რომ არაფერი ჩანს. მაგრამ, როგორც წესი, მტკიცებულება არ აღმოაჩნდებათ ხოლმე, ეჭვი ეჭვად რჩება და ერთადერთი, რისი გაკეთებაც შეუძლიათ ზედამხედველებს, ფოკუსის უფრო მეტად გამძაფრებაა ეჭვმიტანილ პატიმარზე, ვიდრე ეს უკანასკნელი საბოლოოდ არ გათხრის გვირაბს, საკანში ან გალვანთან დატოვებულ ხვრელზე რამე პლაკატს არ მიაკრავს, რის შემდეგაც, ზღვაში გადაეშვება, ან კიდევ უკაცურ სტეპს გაყვება, სადაც, სავარაუდოდ, გადაკვეთს რომელიმე შოსეს, რომელზეც, თავისმხრივ, დიდი ტრაილერი ჩამოივლის, რომელსაც ეყოლება ბოროტი და ულვაშებიანი მძღოლი, ერთგვარი მძიმე და კრიმინალური წარსულით, ასევე, ექნება მარჯვენა მკლავზე ამოსვირინგებული უშველებელი ტატუ და კბილებში სიგარეტი ექნება გაჩრილი. - ყვებოდა გვერდზე კუპეში მჯდომი ხნიერი კაცი - ასეთ ზედამხედველებს წვრილი, მოჭუტული თვალები აქვთ, ოდნავ ჭაღარაშერეული ბაკები და დაბალი შუბლი. ნიკაპი - წინ გამოწეული.
მოხუცი ბებია, რომელიც ყველაფერს აგვარებდა
ეპიზოდი მეორე
მიუნხენი - დრეზდენის დამაკავშირებელი ავტობანი, სატვირთო მანქანა სახელმწიფო ნომრებით DE 451-09-7 E
სიგნალი მოისმა ჯერ დაბალ ხმაზე, შორიდან, შემდეგ გაძლიერდა, შემდეგ ისევ დაიკლო და ბოლოს ტრაილერი გაჩერდა.
- მე დრეზდენში მივდივარ. ლუდი მიმაქვს. იცი საიდან მიმაქვს ლუდი? მიუნხენიდან. ეს არის ბავარიული ლუდი. გაუფილტრავი. ცოტას ვაგვიანებ კიდეც და შეიძლება დამაჯარიმონ, ფულს დამიქვითავენ. შენ სად მიდიხარ?
ფონად ძრავის ხმაური და რუსული პოპ-მუსიკა ისმოდა, რომელსაც რადიოს ხარვეზები ფარავდა.
- მე? მეც დრეზდენში მივდივარ. წესით, ნიურნბერგში უნდა ჩამოვსულიყავი, მაგრამ გამოვცდით ეტყობა, ნიურნბერგს...
- კი, ნიურნბერგს გამოვცდით. რომ არ გამოვცდენილიყავით, უფრო გვიან ჩავიდოდით დრეზდენში და უფრო მეტ ფულს ჩამომაჭრიდნენ. ამიტომ, კარგია, რომ გამოვცდით ნიურნბერგს - მძღოლმა ფანჯარა ჩაწია და სიგარეტის ნამწვი გადააგდო - რა გინდა დრეზდენში? ვინმე გელოდება? ოჯახი? ცოლი? საყვარელი?
თუ საქმეები გაქვს? საქმიან კაცს არ გავხარ... არც ცოლიანს... მე რომ ქალი ვიყო, შენნაირ ტიპს, ალბათ, არ გავყვებოდი. ესე იგი, უცოლო ხარ.
უკანონო ბავშვები გეყოლება გაკეთებული სადმე... არა? ვცდები? - მძღოლი ენას არ აჩერებდა - იქნებ ციხიდან გაიქეცი... ჰო, მგონი ციხიდან გაიქეცი. მე ვენაში ვიჯექი დიდი ხანი. ავსტრიაში. ვიცნობ შენნაირებს. ერთნაირი თვალები აქვს ყველას. რატომ მოხვდი ციხეში?
- საიდან მოიტანე? არ ვმჯდარვარ ციხეში... ბებიაჩემთან მივდივარ, მოხუცდა, მარტო ცხოვრობს, უნდა ვინახულო.
- ეე, არ გინდა ახლა შენ სპაგეტების სროლა და ჩემს ყურებზე დაკიდება. ისედაც საკმარისად მკიდეს თავის დროზე... იცი შენ ეგ გამოთქმა? ბერლინის კედელი რომ დაანგრიეს, აღმოსავლეთიდან ერთი რუსი ტიპი გადმოვიდა აქეთ, გერმანიაში... დასავლეთში... იმან მითხრა ეგ. როცა გატყუებენ, ასე უნდა თქვა.
- როგორ?
- როგორ და ასე: "ნუ მკიდებ ყურებზე მაკარონებს". მაგრამ მაკარონი ბევრნაირია... მე ვიფიქრე, რომ ის რუსი სპაგეტებს გულისხმობდა. სპაგეტი გრძელია, თოკებივითაა და ადვილად დაიკიდება ყურებზე. ჰა? შენ რას იტყვი?
- არ ვიცი... არ მიფიქრია მაგაზე. მოწევა შეიძლება?
- კი, მოწიე. ოღონდ იცოდე, რომ მალე მოკვდები. მწეველები მალე კვდებიან.
კუპე №9
- მიხვდი? ამიტომ, დამიჯერე ხოლმე. 15 წუთში შევალთ ნიურნბერგში. ჩასვლას რო დააპირებ, გაიხადე ეგ ქურთუკი და ეცადე, თვალებში არ გაეჩხირო გამცილებელს.
- ჩავიფსამ ახლა. აღარ შემიძლია - კაცმა ორივე ხელი შარვლის ჯიბეებში ჩაილაგა და ფეხების გრეხა დაიწყო - მოიფიქრე რამე, ვერ ვითმენ.
- აძვერი მაგიდაზე და ფანჯარა გამოაღე.
კაცი მაგიდაზე ისე შეხტა, ჯიბეებიდან ხელები არც კი ამოუღია. მხოლოდ მაშინ ამოიღო ცალი ხელი, როცა მიხვდა, რომ ფანჯრის საკეტს კბილებით ვერ გახსნიდა. კაცმა ამოისუნთქა და მაგიდიდან ჩამოხტა.
- ახლა სადგურში შევალთ - თქვა ბებიამ და კონიაკის ბითლი ბოლომდე გამოცალა.
ნიურნბერგი, რკინიგზის ცენტრალური სადგური
კუპე №9 და მიმდებარე ტერიტორია
- აქ ხარ, შე ნაბიჭვარო? გეგონა ვერ მოგძებნიდი? მოხარშულს გიცნობ... დროზე, დროზე... ადექი... არა, ქალბატონო, არ ინერვიულოთ, დამნაშავეს ვაკავებთ... გამოდი დერეფანში, დაწექი... ხელები ზურგს უკან... დაადეთ ბორკილები და გაათრიეთ აქედან. სადაა ვაგონის გამცილებელი? - კაცმა,რომელსაც გრძელი შავი ლაბადა ეცვა და შვინდისფერი შარფი ეკეთა, პისტოლეტი ქამარში ჩაიდო და ჯიბიდან სიგარეტი ამოიღო.
- თქვენ ხართ გამცილებელი? - იკითხა ლაბადიანმა და გამცილებლის ხელისთვის ზედაც არ შეუხედავს, რომელიც მან ჩამოსართმევად გაუწოდა.
- დიახ, მე ვარ...
- დამნაშავე დავაკავეთ თქვენს ვაგონში. მკვლელია, ძალიან საშიში დამნაშავე. ძალიან. ძლივს მოვახერხეთ დაჭერა. თქვენ სად იყავით?..
- სადგურზე გავედი, წყლის დასალევად. აქ ათ წუთს მაინც ვჩერდებით ხოლმე. რომელ კუპეში იყო?
- მეცხრე კუპეში, საწოლი თაროს ქვეშ იმალებოდა. არადა, შეხედავ - კანცლერი გეგონება, სუფთა კოსტუმი, თეთრი პერანგი, ქინძისთავით შეკრული ჰალსტუხი... ერთი ეგ იყო, თმა ქონდა აჩეჩილი. საწოლი თაროს ქვეშ გდებამ იცის მასე. ჰეჰ...
წამობრძანდით თქვენ, წამობრძანდით, უნდა დაგკითხოთ. სხვა მატარებელს გაგაყოლებთ. მიკვირს, ჰაერი როგორ ეყო, როგორ არ გაიგუდა. არა, მაქეთ არა, აქედან გავიდეთ...
კუპე №8
დამნაშავეები ერთმანეთს გვანან. ხშირ შემთხვევაში - თვალებით, გამოხედვით. პოლიციელებიც გვანან ერთმანეთს - მათ ყოველთვის იციან, სად უნდა ეძებონ, მაგრამ ზოგჯერ ცდებიან ხოლმე. წარმოიდგინე, დამნაშავეს მატარებელში ეძებენ და ის კი ამ დროს, ვიღაცის ტრაილერში ზის, სიგარეტს აბოლებს და არხეინად მიდის სამშვიდობოსკენ. კი, ხდება ასეთებიც, ვერაფერს იზამ; პოლიციელებს კი უბილეთო, ასაკეცი თაროს ქვეშ ჩამალული მგზავრი შერჩებათ ხოლმე ხელში. ჰგონიათ, რომ დამნაშავე დაიჭირეს, იმ საცოდავ უბილეთოს ბორკილებსაც დაადებენ, (არადა, ჯარიმის გარდა რომ არაფერი ეკუთვნის) და ბედნიერი სახეებით მიდიან. მქონია პრაქტიკაში... უარესებიც მქონია. ვერაფერს იზამ - თქვა ხნიერმა კაცმა.
კუპე №9
ანდრე, სად ხარ? ხომ გითხარი, ბებიაშენი ყველაფერს მოაგვარებს თქო, ჩამოეთრიე მაქედან, წავიდნენ უკვე ის დორბლიანები, დაიძრა მატარებელი. ვერ გრძნობ? ჯანდაბა, სად წავიდა ეს კაცი, აქ არ იყო? ანდრე, სად ხარ, ანდრე?..
დრეზდენი - ჰამბურგის დამაკავშირებელი ავტობანი, სატვირთო მანქანა სახელმწიფო ნომრებით DE 451-09-7 E
- ესე იგი, ტვირთი პატიოსნად ჩავაბარეთ. ფულიც არ ჩამოგაჭრეს, ხედავ? იმ კოსტუმიანს რომ არ დავლაპარაკებოდი, შენი ფულით მოგიწევდა დიზელის ჩასხმა.
- ხო, შენ საჭირო კაცი ხარ. ოღნდ ნუ ეწევი, მალე მოკვდები.
- ყველანი მოვკვდებით, შენ მაგაზე არ ინერვიულო. ჰამბურგში კაი გოგოები ყავთო, ამბობენ... კურივურსტებსაც კარგად წვავენო.
მიადგი ფეხი მაგ ჟანგიან პედალს, მაინც ოხრად გვაქვს საწვავი... ო, თანნენბაუმ, ო თანნენბაუმ, ვი შონ ზინდ დაინე ბლეთთერ...
- თქვენი ბილეთი, თუ შეიძლება - ვაგონის გამცილებელმა ხელი კუპეში მჯდარი მოხუცი ქალბატონისჯენ გაიშვირა და სიგარეტის ნამწვი პირდაპირ იატაკზე დააგდო. მერე იაფფასიანი საცხით გაპრიალებული ფეხსაცმლით გასრისა.
- ინებეთ - ქალმა ხელჩანთა გახსნა და გამცილებლს ბილეთი ისე მიაწოდა, რომ მისთვის არ შეუხედავს.
- დრეზდენში ცივი ამინდებიაო, ამბობენ... რადიოს არ უსმინეთ? ისიც თქვეს, მარსელიდან გაქცეულმა მკვლელმა დრეზდენს შეაფარა თავიო, - გამცილებელმა ოდნავ შესამჩნევად გაიღიმა, ბილეთს ყუა მოახია და ქალბატონს დაუბრუნა.
- არა, არ მისმენია რადიოსთვის, ჰერ გამცილებელო... ისე, რადიოში იმასაც ამბობენ, შტუდგარტი - დრეზდენის რეისზე გაუთლელი გამცილებლები მუშაობენო და მართალია ვითომ?
- გააჩნია, რომელ სადგურს უსმენთ, ქალბატონო... სადგურს გააჩნია... - ნაძალადევი ღიმილით თქვა გამცილებელმა და გაყვითლებული კბილები გამოჩინა. მერე კუპეს მოავლო თვალი - ორი დიდი ჩემოდანი საბარგო თაროზე, მინერალური წყალი მაგიდაზე და პატარა ხელჩანთა.
- ყველაფერი წესრიგში გქონიათ, ქალბატონო - ისევ ნაძალადევი ღიმილით თქვა გამცილებელმა, შემდეგ გავიდა და კარი გაიხურა.
- ანდრე, ჩამოძვერი მაქედან, არ დაგებეჟა გვერდები? ჩამო, ორი ღერი გიდევ დამრჩა პორტსიგარში. გავაბოლოთ...
ბარგის შესანახ თაროზე შემოდებული ჩემოდანი გვერდზე გაჩოჩდა, მერე თაროდან კაცის ფეხები გადმოეკიდა. ფეხების პატრონი მელოტი იყო, იქნებოდა, ასე, ორმოცამდე. სამხედრო ქურთუკი, ბრეზენტის შარვალი და დიდი ფეხსაცმელები ეცვა.
- კიდევ რომ შემოიხედოს? ყველა გაზეთში ჩემი ფოტოა დაბეჭდილი.
- ნუ გეშინია. მაგ ქურთუკში ვერავინ გიცნობს. იმ განათლებულმა დალაქმაც კარგად გაგალამაზა. შენი ცოლიც კი ვერ გიცნობს, ცოცხალი რომ იყოს. დაუსხი ბებიაშენს ერთი ჭიქა... ან ბოთლიდან მაინც დაალევინე. საერთოდ არ ათბობენ ამ მატარებლებს, არადა ყინავს გარეთ...
კაცმა უბიდან ბრტყელი ბოთლი ამოიღო და ქალს მიაწოდა.
- არა, ანდრე, ვერ გასწავლე კონიაკის არჩევა. მამაშენივით ბოთე გამოდექი. რა არის ეს, კონიაკია თუ ვირის ფსელი?
ქალმა ბოთლს საცობი დაახურა და ფანჯრისკენ შებრუნდა.
- ბებია, მისმინე. რა მინდა დრეზდენში? არ ჯობდა, საფრანგეთში დავრჩენილიყავი? ბარბარასთან გავჩერდებოდი, ვერავინ მიპოვნიდა.
- მისმინე, შვილო. ამათ იციან, რომ შენ მიდიხარ დრეზდენში. მაგრამ შენ დრეზდენში არ მიდიხარ. შენ ნიურნბერგში ჩამოხვალ და დარჩები იქ, ვიდრე ყველას ყველაფერი არ დაავიწყდება. ყოველ შემთხვევაში, ვიდრე ამ ამბავზე ფიქრს არ დაივიწყებენ. ბებიაშენმა ყველაფერი მოაგვარა. ბებიაშენმა იცის, როგორ მოაგვაროს ყველაფერი. ხომ კარგად ხედავ ამ ლაქას ჩემ პალტოზე? იცი რისგანაა? კიდევ კარგი, რომ მიხვდი. ბებიაშენი ჭკვიანი ქალია. მართალია, არაა სასურველი, რომ ამ ლაქას ჩვენმა გამცილებელმა და მითუმეტეს, იმ ინსპექტორის რომელიმე ნაცნობმა მიაქციოს ყურადღება, ვინც იქ იყო, ან ვინც ფანჯრიდან იყურებოდა, მაგრამ ეგ არაფერი. მომეცი კონიაკი. რაც უფრო ჩრდილოეთით მივდივართ, მით უფრო ცივდება.
- შენ გაქვს. უფრო სწორად, მაგიდაზე დევს, შენს წინ - თქვა კაცმა.
ქალმა კიდევ ერთხელ მოსვა კონიაკი და ბოთლი ისევ მაგიდაზე დადგა.
- მომეცი, ჯიბეში ჩავიდებ. კონიაკი ოთახის ტემპერატურას უნდა ინარჩუნებდეს. აქ კიდევ ცივა.
- ვინ გითხრა ეგ სისულელე? - ქალს გაეცინა მაგიდაზე თითების კაკუნი დაიწყო.
- მარსელში მითხრეს. სასტუმროს მზარეულმა მითხრა. ჭკვიანი კაცი ჩანდა.
- დაიმახსოვრე: ეგენი არიან ჯამბაზები, მაგათ არაფერი დაეჯერებათ. ბებიაშენი კი ჭკვიანი ქალია და დაუჯერე ხოლმე - უპასუხა მოხუცმა, პალტოს საყელო გაისწორა და თითების კაკუნი განაგრძო.
ფანჯრიდან ღია ნაცრისფერი ცისა და ოდნავ მუქი ჰორიზონტის გარდა, არაფერი ჩანდა. მოხუცს თვალები ეხუჭებოდა, თითების კაკუნის ტემპიც ვარდებოდა. ეძინებოდა.
- მე ტუალეტში გავალ. - თქვა ახალგაზრდა კაცმა.
- არა, მოითმინე ცოტა ხანიც. სადგურში მოფსამ. დერეფანში დადის გამცილებელი და დაგინახავს. რად გინდა, რომ დაგინახოს.
- ძალიან მიჭირს, ცუდად ვარ...
მოხუცი ბებია, რომელიც ყველა პრობლემას აგვარებდა
ეპიზოდი პირველი
კაცს მოხუცისთვის აღარც შეუხედავს და ის იყო, კუპეს კარი უნდა გაეღო, რომ გამცილებლის პირისპირ აღმოჩნდა.
- თქვენ ამ ვაგონით მგზავრობთ?
- აა-რა... მეთორმეტე ვაგონში, მეთორმეტე ვაგონში ვარ... მოწევა მინდოდა და ასანთი არ მქონდა... ჰოდა ჩამოვიარე კუპეები, ვინმეს ექნება-თქო, ვიფიქრე...
გამცილებლის მზერა ციხის ზედამხედველის მზერას ჰგავდა.
კუპე № 8
- ზუსტად ასეთი თვალებით იყურებიან ზედამხედველები, როცა პატიმარს რამეში დადანაშაულებას უპირებენ. ან, როცა ეჭვი აქვთ, რომ პატიმარი შეიძლება გვირაბს თხრიდეს საწოლის ქვეშ, ან თუნდაც ციხის ეზოში, გალავანთან, რომლის იქითაც ან კლდეებია, (ხედით ზღვაზე) ან დიდი სტეპი, ჰორიზონტამდე და მის იქითაც რომ არაფერი ჩანს. მაგრამ, როგორც წესი, მტკიცებულება არ აღმოაჩნდებათ ხოლმე, ეჭვი ეჭვად რჩება და ერთადერთი, რისი გაკეთებაც შეუძლიათ ზედამხედველებს, ფოკუსის უფრო მეტად გამძაფრებაა ეჭვმიტანილ პატიმარზე, ვიდრე ეს უკანასკნელი საბოლოოდ არ გათხრის გვირაბს, საკანში ან გალვანთან დატოვებულ ხვრელზე რამე პლაკატს არ მიაკრავს, რის შემდეგაც, ზღვაში გადაეშვება, ან კიდევ უკაცურ სტეპს გაყვება, სადაც, სავარაუდოდ, გადაკვეთს რომელიმე შოსეს, რომელზეც, თავისმხრივ, დიდი ტრაილერი ჩამოივლის, რომელსაც ეყოლება ბოროტი და ულვაშებიანი მძღოლი, ერთგვარი მძიმე და კრიმინალური წარსულით, ასევე, ექნება მარჯვენა მკლავზე ამოსვირინგებული უშველებელი ტატუ და კბილებში სიგარეტი ექნება გაჩრილი. - ყვებოდა გვერდზე კუპეში მჯდომი ხნიერი კაცი - ასეთ ზედამხედველებს წვრილი, მოჭუტული თვალები აქვთ, ოდნავ ჭაღარაშერეული ბაკები და დაბალი შუბლი. ნიკაპი - წინ გამოწეული.
მოხუცი ბებია, რომელიც ყველაფერს აგვარებდა
ეპიზოდი მეორე
მიუნხენი - დრეზდენის დამაკავშირებელი ავტობანი, სატვირთო მანქანა სახელმწიფო ნომრებით DE 451-09-7 E
სიგნალი მოისმა ჯერ დაბალ ხმაზე, შორიდან, შემდეგ გაძლიერდა, შემდეგ ისევ დაიკლო და ბოლოს ტრაილერი გაჩერდა.
- მე დრეზდენში მივდივარ. ლუდი მიმაქვს. იცი საიდან მიმაქვს ლუდი? მიუნხენიდან. ეს არის ბავარიული ლუდი. გაუფილტრავი. ცოტას ვაგვიანებ კიდეც და შეიძლება დამაჯარიმონ, ფულს დამიქვითავენ. შენ სად მიდიხარ?
ფონად ძრავის ხმაური და რუსული პოპ-მუსიკა ისმოდა, რომელსაც რადიოს ხარვეზები ფარავდა.
- მე? მეც დრეზდენში მივდივარ. წესით, ნიურნბერგში უნდა ჩამოვსულიყავი, მაგრამ გამოვცდით ეტყობა, ნიურნბერგს...
- კი, ნიურნბერგს გამოვცდით. რომ არ გამოვცდენილიყავით, უფრო გვიან ჩავიდოდით დრეზდენში და უფრო მეტ ფულს ჩამომაჭრიდნენ. ამიტომ, კარგია, რომ გამოვცდით ნიურნბერგს - მძღოლმა ფანჯარა ჩაწია და სიგარეტის ნამწვი გადააგდო - რა გინდა დრეზდენში? ვინმე გელოდება? ოჯახი? ცოლი? საყვარელი?
თუ საქმეები გაქვს? საქმიან კაცს არ გავხარ... არც ცოლიანს... მე რომ ქალი ვიყო, შენნაირ ტიპს, ალბათ, არ გავყვებოდი. ესე იგი, უცოლო ხარ.
უკანონო ბავშვები გეყოლება გაკეთებული სადმე... არა? ვცდები? - მძღოლი ენას არ აჩერებდა - იქნებ ციხიდან გაიქეცი... ჰო, მგონი ციხიდან გაიქეცი. მე ვენაში ვიჯექი დიდი ხანი. ავსტრიაში. ვიცნობ შენნაირებს. ერთნაირი თვალები აქვს ყველას. რატომ მოხვდი ციხეში?
- საიდან მოიტანე? არ ვმჯდარვარ ციხეში... ბებიაჩემთან მივდივარ, მოხუცდა, მარტო ცხოვრობს, უნდა ვინახულო.
- ეე, არ გინდა ახლა შენ სპაგეტების სროლა და ჩემს ყურებზე დაკიდება. ისედაც საკმარისად მკიდეს თავის დროზე... იცი შენ ეგ გამოთქმა? ბერლინის კედელი რომ დაანგრიეს, აღმოსავლეთიდან ერთი რუსი ტიპი გადმოვიდა აქეთ, გერმანიაში... დასავლეთში... იმან მითხრა ეგ. როცა გატყუებენ, ასე უნდა თქვა.
- როგორ?
- როგორ და ასე: "ნუ მკიდებ ყურებზე მაკარონებს". მაგრამ მაკარონი ბევრნაირია... მე ვიფიქრე, რომ ის რუსი სპაგეტებს გულისხმობდა. სპაგეტი გრძელია, თოკებივითაა და ადვილად დაიკიდება ყურებზე. ჰა? შენ რას იტყვი?
- არ ვიცი... არ მიფიქრია მაგაზე. მოწევა შეიძლება?
- კი, მოწიე. ოღონდ იცოდე, რომ მალე მოკვდები. მწეველები მალე კვდებიან.
კუპე №9
- მიხვდი? ამიტომ, დამიჯერე ხოლმე. 15 წუთში შევალთ ნიურნბერგში. ჩასვლას რო დააპირებ, გაიხადე ეგ ქურთუკი და ეცადე, თვალებში არ გაეჩხირო გამცილებელს.
- ჩავიფსამ ახლა. აღარ შემიძლია - კაცმა ორივე ხელი შარვლის ჯიბეებში ჩაილაგა და ფეხების გრეხა დაიწყო - მოიფიქრე რამე, ვერ ვითმენ.
- აძვერი მაგიდაზე და ფანჯარა გამოაღე.
კაცი მაგიდაზე ისე შეხტა, ჯიბეებიდან ხელები არც კი ამოუღია. მხოლოდ მაშინ ამოიღო ცალი ხელი, როცა მიხვდა, რომ ფანჯრის საკეტს კბილებით ვერ გახსნიდა. კაცმა ამოისუნთქა და მაგიდიდან ჩამოხტა.
- ახლა სადგურში შევალთ - თქვა ბებიამ და კონიაკის ბითლი ბოლომდე გამოცალა.
ნიურნბერგი, რკინიგზის ცენტრალური სადგური
კუპე №9 და მიმდებარე ტერიტორია
- აქ ხარ, შე ნაბიჭვარო? გეგონა ვერ მოგძებნიდი? მოხარშულს გიცნობ... დროზე, დროზე... ადექი... არა, ქალბატონო, არ ინერვიულოთ, დამნაშავეს ვაკავებთ... გამოდი დერეფანში, დაწექი... ხელები ზურგს უკან... დაადეთ ბორკილები და გაათრიეთ აქედან. სადაა ვაგონის გამცილებელი? - კაცმა,რომელსაც გრძელი შავი ლაბადა ეცვა და შვინდისფერი შარფი ეკეთა, პისტოლეტი ქამარში ჩაიდო და ჯიბიდან სიგარეტი ამოიღო.
- თქვენ ხართ გამცილებელი? - იკითხა ლაბადიანმა და გამცილებლის ხელისთვის ზედაც არ შეუხედავს, რომელიც მან ჩამოსართმევად გაუწოდა.
- დიახ, მე ვარ...
- დამნაშავე დავაკავეთ თქვენს ვაგონში. მკვლელია, ძალიან საშიში დამნაშავე. ძალიან. ძლივს მოვახერხეთ დაჭერა. თქვენ სად იყავით?..
- სადგურზე გავედი, წყლის დასალევად. აქ ათ წუთს მაინც ვჩერდებით ხოლმე. რომელ კუპეში იყო?
- მეცხრე კუპეში, საწოლი თაროს ქვეშ იმალებოდა. არადა, შეხედავ - კანცლერი გეგონება, სუფთა კოსტუმი, თეთრი პერანგი, ქინძისთავით შეკრული ჰალსტუხი... ერთი ეგ იყო, თმა ქონდა აჩეჩილი. საწოლი თაროს ქვეშ გდებამ იცის მასე. ჰეჰ...
წამობრძანდით თქვენ, წამობრძანდით, უნდა დაგკითხოთ. სხვა მატარებელს გაგაყოლებთ. მიკვირს, ჰაერი როგორ ეყო, როგორ არ გაიგუდა. არა, მაქეთ არა, აქედან გავიდეთ...
კუპე №8
დამნაშავეები ერთმანეთს გვანან. ხშირ შემთხვევაში - თვალებით, გამოხედვით. პოლიციელებიც გვანან ერთმანეთს - მათ ყოველთვის იციან, სად უნდა ეძებონ, მაგრამ ზოგჯერ ცდებიან ხოლმე. წარმოიდგინე, დამნაშავეს მატარებელში ეძებენ და ის კი ამ დროს, ვიღაცის ტრაილერში ზის, სიგარეტს აბოლებს და არხეინად მიდის სამშვიდობოსკენ. კი, ხდება ასეთებიც, ვერაფერს იზამ; პოლიციელებს კი უბილეთო, ასაკეცი თაროს ქვეშ ჩამალული მგზავრი შერჩებათ ხოლმე ხელში. ჰგონიათ, რომ დამნაშავე დაიჭირეს, იმ საცოდავ უბილეთოს ბორკილებსაც დაადებენ, (არადა, ჯარიმის გარდა რომ არაფერი ეკუთვნის) და ბედნიერი სახეებით მიდიან. მქონია პრაქტიკაში... უარესებიც მქონია. ვერაფერს იზამ - თქვა ხნიერმა კაცმა.
კუპე №9
ანდრე, სად ხარ? ხომ გითხარი, ბებიაშენი ყველაფერს მოაგვარებს თქო, ჩამოეთრიე მაქედან, წავიდნენ უკვე ის დორბლიანები, დაიძრა მატარებელი. ვერ გრძნობ? ჯანდაბა, სად წავიდა ეს კაცი, აქ არ იყო? ანდრე, სად ხარ, ანდრე?..
დრეზდენი - ჰამბურგის დამაკავშირებელი ავტობანი, სატვირთო მანქანა სახელმწიფო ნომრებით DE 451-09-7 E
- ესე იგი, ტვირთი პატიოსნად ჩავაბარეთ. ფულიც არ ჩამოგაჭრეს, ხედავ? იმ კოსტუმიანს რომ არ დავლაპარაკებოდი, შენი ფულით მოგიწევდა დიზელის ჩასხმა.
- ხო, შენ საჭირო კაცი ხარ. ოღნდ ნუ ეწევი, მალე მოკვდები.
- ყველანი მოვკვდებით, შენ მაგაზე არ ინერვიულო. ჰამბურგში კაი გოგოები ყავთო, ამბობენ... კურივურსტებსაც კარგად წვავენო.
მიადგი ფეხი მაგ ჟანგიან პედალს, მაინც ოხრად გვაქვს საწვავი... ო, თანნენბაუმ, ო თანნენბაუმ, ვი შონ ზინდ დაინე ბლეთთერ...