წონასწორობა ძნელია. აღმოჩენილი, შეცნობილი, დაუფლებული წონასწორობა; მან კი არ უნდა გიგუოს, არამედ თავად უნდა დაიუფლო და იგუო იგი.
ადამიანის სულიერი მოძრაობის შედეგს ის წარმოადგენს, თუ ახერხებს და როგორ ახერხებს იგი ამ წონასწორობას.
მინაწერი:
...მატყუარაა და მსახიობი ადამიანი. იგი გამუდმებით სტყუის ხან სხვის, ხან საკუთარი თავის მიმართ, რადგან ტყუილია მისი ბედისწერა, ხოლო მსახიობობა ერთადერთი ამქვეყნიური ბუნებრივი როლი (და იქნებ ამაში თავად მას არცთუ ბრალი მიუძღოდეს...)
,,მაგრამ ისეთი ტყუილი არ უნდა თქვა კაცმა, ერთ საათს მაინც თუ არ გჯერა მისი”;
არც ისეთი როლის თამაში უნდა იკისრო, ერთ საათს მაინც თუ ვერ შეასრულებ ოსტატურად.
მინაწერი:
ადამაინის ღირსებებიც ოდითგანვე იმით განისაზღვრებოდა, რაც უფრო მეტ ნიჭსა და ოსტატობას მოითხოვს საკუთარი როლი, ხოლო ტყუილი _ ხანგრძლივობასა და მუდმივობას.
მაგრამ ,,სიმართლის” ადგილი სადღაა?
ეტყობა, სიმართლეა ყველაზე უფრო ,,ჩემი” და ყველაზე ხანგრძლივი ტყუილი ადამიანისა...
და საკუთარი ტყუილ-მართლისათვის გამოვლენილმა ძალამ, რომელიც შენეული (თუ შენებური) წონასწორობითაა შეფუთული (და ,,შელამაზებული,”რათა უნიღბო სინამდვილე გამაღიზიანებელი და უცნაური არ ჩანდეს და არცთუ თავად შეგიძლია მაინდამაინც აშკარა პირდაპირობა, თავადვე უფრთხი თავს, გეეჭვება მისი, რის გამოც თანაბრად გაურბიხარ როგორც სხვას, ისე საუკთარ თავს და იგუებ რაღაც ადგილს, რაღაც ვითარებას წონასწორობის ცენტრად) იქნებ აღმართი ვერ მოხნას, მაგრამ ,,დაღმართში” დაქანებისთვის მაინც არა ხარ განწირული.
ეს კი საკმაოდ ,,დიდი” შეღავათია მწვერვალებისა და ღმერთისაკენ მზირალი (მეოცენებე) სულისათვის..
5 აგვისტო
1995 წელი
ტრაპაიძე ნანა - Trapaidze Nana
⏱️ 1 წთ.
👁️ 5
100%