დაბურული სამოთხე
(daburuli samotxe)
მიშველე ჟან, მიშველე დროზე ხელი თორე ჩავარდი….… ჟან მიშ……..
-რა იყო ივან, რა ყოფით წამოხტი ლოგინიდან, კოშმარი ხომ არ დაგესიზმრა???
შეეკითხა ივანს, მშობელი დედა, თანაც ისეთი თვალები ჰქონდა თითქოს უცხო პლანეტელს უყურებსო, პრინციპში ღამის 5-საათზე ბავშვი ძილში ყვირილს რომ ატეხს “ჩაძაღლდი შე ძაღლიშვილო” სხვა რეაქცია რა უნდა გქონდეს მშობელ დედას.
-ხო, დე რაღაც ცუდი სიზმარი ვნახე. ჩუმათ წაილუღლუღა ივანმა.
- ეგ არაფერი, მხოლოდ სიზმარი იყო მეტი არაფერი, დაწყნარდი მიდი ადექი და დაიბანე ხელ-პირი, მალე სკოლაშიც უნდა წახვიდე….
ნუგეში სცა დედამ და ივანს როცა ეგონა დღეს რაღაც კარგ ხასიატზეა სკოლაში არ წავალო, იქვე ჩაუკვდა იმედი, როცა მწოლიარეს ყვავივით დაადგა თავზე და ასევე ყვავივით დასჩხავლა “დროზე სკოლაში გაგვიანდება”-ო
ივანმა უხმოთ ჩაალაგა წიგნები ჩანთაში, სარკესთან გაჩერდა 2 წუთი კარი გააღო და გაეშურა სკოლისაკენ
- ჯანდაბა ისევ ეს უსახური ღმერთად გცეული სახლები თანაც ყველა როგორ ჩამწკრივებულა და თვალყურს მადევნებენ ერთი სული აქვთ როდის დამეჯახება, ნაგვის მანქანა რომელიც ყოველ დილით ცხრის ნახევარზე ცლის ნაგავს, დარობოტებული მოსიარულე ცხედრები რომლებსაც უნდათ უბრალოთ რომ იარსებონ მაგრამ იმასაც ვერ ახერხებენ, ბავშვებს ეუბნებიან რომ უნდა გამოვიდნენ ჟანა დარკის ნაირები, იხსნან საკუთარი სამშობლო და ისტორიაში შევიდნენ, არა ყველას ეს უნდა…… გულში ფიქრობდა ივანი და თან მიაბოტებდა სკოლაში.
როგორც ყოველთვის დარაჯს საუცხოოთ მიესალმა, აირბინა მეხუთე სართულზე და კლასში შეაბოტა როგორც მას ჩვეოდა ყველას უღიმღიმოთ გაუღიმა თითქოს მოვალეობა მოიხადაო და მძიმედ დაეშვა სკამისკენ.
ივანი როგორც ყოველთვის მარტო იჯდა მერხზე და ჩაფიქრებულიყო,…მასწავლებლის ახსნილი კვანტური ფიზიკა სულ ეკიდა, ამასობაში ზარიც დაირეკა და კლაისდან უსიტყვოთ გავარდა სკოლის ბუფეტში შევიდა სიგარეტი მოწია, მებუფეტე ქალს გამოელაპარაკა და ზარის დარეკვისას ისევ კლასში ატრიალდა ოღონდ ცოტა დაგვიანებით, უკვე შუა საუკუნეებს ისტორის გაკვეთილი დაწყებულიყო და მასწავლებელი გაკვეთილს ხსნიდა, ივანმა პატიება ითხოვა დაგივნებისთვის და თავის ადგილას დაჯდა..
ისტორიის გაკვეთილიც დამთავრდა და დრო მოვიდა სახლში წასვლის, როგორც ყოველთვის დარაჯს გამოემშვიდობა და თავდაღუნული გაემართა სახლისაკენ.
მარშუტი იგივე იყო ქუჩების დასახელებები, სახლები, სახეებიც მაგრამ ის მხოლოდ ის იყო ახალი და გამორჩეული, ხის ძირში ჩამომჯდარიყო და ივანს აკვირდებოდა, მის ყველა მოძრაობას გაშტერებული უყურებდა, ივანი კი თავდაღუნული მიაბიჯებდა სახლისაკენ, რატო უნდა აეხედა მაღლა, მხოლოდ იმიტომ რომ მათი მტირალა, ჩამოძენძილი სახეებისთვის ეყურებინა ??? აბა რა იცოდა მან, რომ ასეთი მშვენიერი არსება აკვირდებოდა და ვინ იცის შეიძლება მოსწონდა კიდეც.
სახლს რომ მიუახლოვდა ქუჩაში ამხანაგები მიეგებდნენ და გოგოზე ლაპარაკი დაიწყეს, გოგოზე რომელიც ახალი გადმოსული იყო მათ ქუჩაზე, ხოდა როგორც წესით გოგოს თუ ეხებოდა საქმე პირველი ივანთან მირბოდა ყველა, ის იყო ცნობარი, ყველას ნომერი და მისამართი იცოდა.. მაგრამ ამ გოგოს შესახებ ვერაფერი ხეირიანი უთხრა ბიჭებს რადგან თვალითაც არ ენახა და საიდან ეცოდინებოდა. ის კი გაიგო რომ საოცრად ლამაზი იყო.
ბიჭებთან ლაპარაკის შემდეგ ივანი თავის ბავშობის მეგობარ ჯეინ თან ავიდა სახლში. ჯეინი ივანის წლოვანების იყო და საკმაოთ კარგათ უგებდნენ ერთმანეთს, და-ძმასავით იყვნენენ.
ჯეინის სახლიდან ხმაური გამოდიოდა, კარზე დააკაკუნა და შიგნით შევიდა, სავარძელში ჯეინი იჯდა და ტელეფონზე ლაპარაკობდა ხოლო საწოლზე ის უცნობი ლამაზი გოგონა იყო ცამოწოლილი და ჟურნალებს ათვალიერებდა მუსიკაც ბოლო ხმაზე ქონდათ აწეული, როგორც ჩანს უკვე მოესწროთ დამეგობრება ჯეინს და ამ უცნობ გოგონას. ივანის დანახვა გაუხარდა ჯეინს და ლუდი შესთავაზა, მერე ახალი მეზობელი ქრისტი გააცნო და ერთად დაიწყეს ბანქოს თამაში თან ნელნელა იცნობდნენ ერთმანეთს ივანი და ქრისტი, ივანი მორცხვი და სიტყვა ძუნწი იყო ქრისტი კი საკმაოთ თამამი იყო თანაც ბევრი ლაპარაკი უყვარდა საკუთარი თავის შესახებ, ეს კი ივანს აღიზიანებდა და თამაშის დროს რამოდენიმეჯეს მის გაჩუმებსაც შეეცადა.. შემდეგ თამაშს რო მორჩნენ სახლში ავიდა დაწვა და დაიძინა, ძილი კი ბევრი უყვარდა, დილას თუ სადმე არ იყო წასასვლელი 3მდე ეძინა ხოლმე, მაგრამ ვინ აცადა ძილი, ახლად გაცნობილმა მეზობელმა მობილური აუფეთქა სადამ არ გააღვიძა, მერე კი თავი კინოშიც დააპატიჯებინა, ივანი კი ვერ იტანდა ვერც კინოს და ვერც ქრისტის თუმცა თან საოცრად მოწონდა, მართლა საოცარი გოგონა იყო.
6საათი იყო, კინოში კი 7ზე უნდა ყოფილიყო, კინომდე კი მხოლოდ 20წუთი იყო გზა, სახლშიც ვერ ჩერდებოდა ივანი, პირი დაიბანა, ჩაიცვა და გარეთ გავიდა, იფიქრა სიგარეტს მოვწევ თან ნელნელა წავალ კინოშიცო. ასეც მოიქცა, მიაბიჯებდა ქუჩაში და სიგარეტს აფუილებდა, ამასობაში კინოშიც მივიდა და თავისი მეგობარიც დაინახა იქვე მდგომი, ხელში 2 ბუშტი ეჭირა და აფრიალებდა, ქრისტის დანახვა ივანს რატომღაც გაუხარდა, მთელ სხეულში სისხლმა დუღილი დაიწყო, აქამდე ასეთი გრძნობა არ დაუფლებოდა და ცოტას აშინებდა კიდეც ყოველივე, მაგრამ როგორღაც მოახერხა ორი ბილეთი, პეპსი და ბურბუშელები იყიდა და დაესწრო სიანს, 2 საათი უსიტყვოთ გაატარეს გვერდი გვერდ მჯდომმა ივანმა და ქრისტიმ, კინო რომ დამთავრდა გამოვიდნენ ქუჩაში და სახლისკენ მიმავალ გზას დაადგნენ ფეხით, მაშინ ქრისტიმ პირველად აუხსნა თავის ცხოვრებაში ბიჭს სიყვარული და ეს ბიჭი ივანი იყო, ივანი რომელიც სულ რაღაც 8 საათის წინ დარდიანი, გულჩათხრობილი და უბედური გეჩვენებოდათ ახლა სიცოცხლე უყვარდა, ქრისტიც უყვარდა და ცხოვრების ხალისი დაებრუნებინა. მაგრამ როდია ცხოვრება ერთფეროვანი, ღმერთმა უცყის კიდევ რა განსაცდელს მოუვლენდა ცხოვრება ივანს, თუმცაღა ის ახლა ბედნიერი იყო და სულაც არ ფიქრობდა მომავალზე ან რატომ უნდა ეფიქრა ?!
(daburuli samotxe)
მიშველე ჟან, მიშველე დროზე ხელი თორე ჩავარდი….… ჟან მიშ……..
-რა იყო ივან, რა ყოფით წამოხტი ლოგინიდან, კოშმარი ხომ არ დაგესიზმრა???
შეეკითხა ივანს, მშობელი დედა, თანაც ისეთი თვალები ჰქონდა თითქოს უცხო პლანეტელს უყურებსო, პრინციპში ღამის 5-საათზე ბავშვი ძილში ყვირილს რომ ატეხს “ჩაძაღლდი შე ძაღლიშვილო” სხვა რეაქცია რა უნდა გქონდეს მშობელ დედას.
-ხო, დე რაღაც ცუდი სიზმარი ვნახე. ჩუმათ წაილუღლუღა ივანმა.
- ეგ არაფერი, მხოლოდ სიზმარი იყო მეტი არაფერი, დაწყნარდი მიდი ადექი და დაიბანე ხელ-პირი, მალე სკოლაშიც უნდა წახვიდე….
ნუგეში სცა დედამ და ივანს როცა ეგონა დღეს რაღაც კარგ ხასიატზეა სკოლაში არ წავალო, იქვე ჩაუკვდა იმედი, როცა მწოლიარეს ყვავივით დაადგა თავზე და ასევე ყვავივით დასჩხავლა “დროზე სკოლაში გაგვიანდება”-ო
ივანმა უხმოთ ჩაალაგა წიგნები ჩანთაში, სარკესთან გაჩერდა 2 წუთი კარი გააღო და გაეშურა სკოლისაკენ
- ჯანდაბა ისევ ეს უსახური ღმერთად გცეული სახლები თანაც ყველა როგორ ჩამწკრივებულა და თვალყურს მადევნებენ ერთი სული აქვთ როდის დამეჯახება, ნაგვის მანქანა რომელიც ყოველ დილით ცხრის ნახევარზე ცლის ნაგავს, დარობოტებული მოსიარულე ცხედრები რომლებსაც უნდათ უბრალოთ რომ იარსებონ მაგრამ იმასაც ვერ ახერხებენ, ბავშვებს ეუბნებიან რომ უნდა გამოვიდნენ ჟანა დარკის ნაირები, იხსნან საკუთარი სამშობლო და ისტორიაში შევიდნენ, არა ყველას ეს უნდა…… გულში ფიქრობდა ივანი და თან მიაბოტებდა სკოლაში.
როგორც ყოველთვის დარაჯს საუცხოოთ მიესალმა, აირბინა მეხუთე სართულზე და კლასში შეაბოტა როგორც მას ჩვეოდა ყველას უღიმღიმოთ გაუღიმა თითქოს მოვალეობა მოიხადაო და მძიმედ დაეშვა სკამისკენ.
ივანი როგორც ყოველთვის მარტო იჯდა მერხზე და ჩაფიქრებულიყო,…მასწავლებლის ახსნილი კვანტური ფიზიკა სულ ეკიდა, ამასობაში ზარიც დაირეკა და კლაისდან უსიტყვოთ გავარდა სკოლის ბუფეტში შევიდა სიგარეტი მოწია, მებუფეტე ქალს გამოელაპარაკა და ზარის დარეკვისას ისევ კლასში ატრიალდა ოღონდ ცოტა დაგვიანებით, უკვე შუა საუკუნეებს ისტორის გაკვეთილი დაწყებულიყო და მასწავლებელი გაკვეთილს ხსნიდა, ივანმა პატიება ითხოვა დაგივნებისთვის და თავის ადგილას დაჯდა..
ისტორიის გაკვეთილიც დამთავრდა და დრო მოვიდა სახლში წასვლის, როგორც ყოველთვის დარაჯს გამოემშვიდობა და თავდაღუნული გაემართა სახლისაკენ.
მარშუტი იგივე იყო ქუჩების დასახელებები, სახლები, სახეებიც მაგრამ ის მხოლოდ ის იყო ახალი და გამორჩეული, ხის ძირში ჩამომჯდარიყო და ივანს აკვირდებოდა, მის ყველა მოძრაობას გაშტერებული უყურებდა, ივანი კი თავდაღუნული მიაბიჯებდა სახლისაკენ, რატო უნდა აეხედა მაღლა, მხოლოდ იმიტომ რომ მათი მტირალა, ჩამოძენძილი სახეებისთვის ეყურებინა ??? აბა რა იცოდა მან, რომ ასეთი მშვენიერი არსება აკვირდებოდა და ვინ იცის შეიძლება მოსწონდა კიდეც.
სახლს რომ მიუახლოვდა ქუჩაში ამხანაგები მიეგებდნენ და გოგოზე ლაპარაკი დაიწყეს, გოგოზე რომელიც ახალი გადმოსული იყო მათ ქუჩაზე, ხოდა როგორც წესით გოგოს თუ ეხებოდა საქმე პირველი ივანთან მირბოდა ყველა, ის იყო ცნობარი, ყველას ნომერი და მისამართი იცოდა.. მაგრამ ამ გოგოს შესახებ ვერაფერი ხეირიანი უთხრა ბიჭებს რადგან თვალითაც არ ენახა და საიდან ეცოდინებოდა. ის კი გაიგო რომ საოცრად ლამაზი იყო.
ბიჭებთან ლაპარაკის შემდეგ ივანი თავის ბავშობის მეგობარ ჯეინ თან ავიდა სახლში. ჯეინი ივანის წლოვანების იყო და საკმაოთ კარგათ უგებდნენ ერთმანეთს, და-ძმასავით იყვნენენ.
ჯეინის სახლიდან ხმაური გამოდიოდა, კარზე დააკაკუნა და შიგნით შევიდა, სავარძელში ჯეინი იჯდა და ტელეფონზე ლაპარაკობდა ხოლო საწოლზე ის უცნობი ლამაზი გოგონა იყო ცამოწოლილი და ჟურნალებს ათვალიერებდა მუსიკაც ბოლო ხმაზე ქონდათ აწეული, როგორც ჩანს უკვე მოესწროთ დამეგობრება ჯეინს და ამ უცნობ გოგონას. ივანის დანახვა გაუხარდა ჯეინს და ლუდი შესთავაზა, მერე ახალი მეზობელი ქრისტი გააცნო და ერთად დაიწყეს ბანქოს თამაში თან ნელნელა იცნობდნენ ერთმანეთს ივანი და ქრისტი, ივანი მორცხვი და სიტყვა ძუნწი იყო ქრისტი კი საკმაოთ თამამი იყო თანაც ბევრი ლაპარაკი უყვარდა საკუთარი თავის შესახებ, ეს კი ივანს აღიზიანებდა და თამაშის დროს რამოდენიმეჯეს მის გაჩუმებსაც შეეცადა.. შემდეგ თამაშს რო მორჩნენ სახლში ავიდა დაწვა და დაიძინა, ძილი კი ბევრი უყვარდა, დილას თუ სადმე არ იყო წასასვლელი 3მდე ეძინა ხოლმე, მაგრამ ვინ აცადა ძილი, ახლად გაცნობილმა მეზობელმა მობილური აუფეთქა სადამ არ გააღვიძა, მერე კი თავი კინოშიც დააპატიჯებინა, ივანი კი ვერ იტანდა ვერც კინოს და ვერც ქრისტის თუმცა თან საოცრად მოწონდა, მართლა საოცარი გოგონა იყო.
6საათი იყო, კინოში კი 7ზე უნდა ყოფილიყო, კინომდე კი მხოლოდ 20წუთი იყო გზა, სახლშიც ვერ ჩერდებოდა ივანი, პირი დაიბანა, ჩაიცვა და გარეთ გავიდა, იფიქრა სიგარეტს მოვწევ თან ნელნელა წავალ კინოშიცო. ასეც მოიქცა, მიაბიჯებდა ქუჩაში და სიგარეტს აფუილებდა, ამასობაში კინოშიც მივიდა და თავისი მეგობარიც დაინახა იქვე მდგომი, ხელში 2 ბუშტი ეჭირა და აფრიალებდა, ქრისტის დანახვა ივანს რატომღაც გაუხარდა, მთელ სხეულში სისხლმა დუღილი დაიწყო, აქამდე ასეთი გრძნობა არ დაუფლებოდა და ცოტას აშინებდა კიდეც ყოველივე, მაგრამ როგორღაც მოახერხა ორი ბილეთი, პეპსი და ბურბუშელები იყიდა და დაესწრო სიანს, 2 საათი უსიტყვოთ გაატარეს გვერდი გვერდ მჯდომმა ივანმა და ქრისტიმ, კინო რომ დამთავრდა გამოვიდნენ ქუჩაში და სახლისკენ მიმავალ გზას დაადგნენ ფეხით, მაშინ ქრისტიმ პირველად აუხსნა თავის ცხოვრებაში ბიჭს სიყვარული და ეს ბიჭი ივანი იყო, ივანი რომელიც სულ რაღაც 8 საათის წინ დარდიანი, გულჩათხრობილი და უბედური გეჩვენებოდათ ახლა სიცოცხლე უყვარდა, ქრისტიც უყვარდა და ცხოვრების ხალისი დაებრუნებინა. მაგრამ როდია ცხოვრება ერთფეროვანი, ღმერთმა უცყის კიდევ რა განსაცდელს მოუვლენდა ცხოვრება ივანს, თუმცაღა ის ახლა ბედნიერი იყო და სულაც არ ფიქრობდა მომავალზე ან რატომ უნდა ეფიქრა ?!