მოგონება ვაჟა–ფშაველაზე
ეს ამბავი ჟინვალში სტუმრად ჩამოსულმა ერთმა ფშაველმა მოხუცმა სუფრასთან მოყვა. ამ ლხინს ცხონებული მამაჩემიც ესწრებოდა თურმე. მან ეს ამბავი მერე დედაჩემს უამბო, მან კი წერილით გამაგებინა, რადგან იმ ხანს თბილისში არ ვიმყოფებოდი. აი, ეს ამბავიც:
ჩარგალში ერთი მთიული ხელოსანი ასულა, რომელიც ბოსლების ამგები ხელოსანი ყოფილა და “საფიხვნოზე” შეკრებილი ადამიანებისთვის თავისი სამსახური შეუთავაზებია. იქვე ყოფილა ვაჟა-ფშაველაც, რომელსაც ექსპრომტად კაფია გამოუთქვამს მთიულისთვის:
მთიულ ვინმ ჩამათრეულა,
ჩვენი ბოსლების მგებელი.
ცოდოა, გამოუყვანეთ,
გამოუჩინეთ ბებერი!
ამ მთიულს კი უკან არ დაუხევია და
ასეთი პასუხი გაუცია ვაჟასთვის:
მე მართლაც მთიულ კაცი ვარ.
თქვენ არ გეგონოთ ხვედელი;
ბოსლების ამგებელი ვარ,
ბავშვების ოქრომჭედელი.
ჯეელ ვინმ გამამიყვანეთ,
მე რაად მინდა ბებერი,
ისევ თქვენ გამაგადგებათ,
ბალღებ გამოა ჩემფერი!
ეს ამბავი ჟინვალში სტუმრად ჩამოსულმა ერთმა ფშაველმა მოხუცმა სუფრასთან მოყვა. ამ ლხინს ცხონებული მამაჩემიც ესწრებოდა თურმე. მან ეს ამბავი მერე დედაჩემს უამბო, მან კი წერილით გამაგებინა, რადგან იმ ხანს თბილისში არ ვიმყოფებოდი. აი, ეს ამბავიც:
ჩარგალში ერთი მთიული ხელოსანი ასულა, რომელიც ბოსლების ამგები ხელოსანი ყოფილა და “საფიხვნოზე” შეკრებილი ადამიანებისთვის თავისი სამსახური შეუთავაზებია. იქვე ყოფილა ვაჟა-ფშაველაც, რომელსაც ექსპრომტად კაფია გამოუთქვამს მთიულისთვის:
მთიულ ვინმ ჩამათრეულა,
ჩვენი ბოსლების მგებელი.
ცოდოა, გამოუყვანეთ,
გამოუჩინეთ ბებერი!
ამ მთიულს კი უკან არ დაუხევია და
ასეთი პასუხი გაუცია ვაჟასთვის:
მე მართლაც მთიულ კაცი ვარ.
თქვენ არ გეგონოთ ხვედელი;
ბოსლების ამგებელი ვარ,
ბავშვების ოქრომჭედელი.
ჯეელ ვინმ გამამიყვანეთ,
მე რაად მინდა ბებერი,
ისევ თქვენ გამაგადგებათ,
ბალღებ გამოა ჩემფერი!