irakli ochiauri
ირაკლი ალექსის ძე ოჩიაური (დ. 20 ნოემბერი, 1924, შუაფხო, დუშეთის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი მოქანდაკე, საქართველოს სახალხო მხატვარი.
მშობლები: დედა– ნათელა ბალიაური, მამა – ალექსი ოჩიაური. მეუღლე – ირინე ჯანდიერი (1932). შვილები – ლელა ოჩიაური (1957), ბუბა (1962), ნათელა (1967).
ირაკლი ოჩიაურმა დიდი მოქანდაკის, იაკობ ნიკოლაძის რჩევით 1951 წელს დაამთვარა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის ქანდაკების ფაკულტეტი. მისი პედაგოგები იყვნენ: სილოვან კაკაბაძე, იაკობ ნიკოლაძე, ვასილ შუხაევი, სერგო ქობულაძე. მისი სადიპლომო ნამუშევარი იყო “ვაჟა-ფშაველა” (ხელმძღვანელი იაკობ ნიკოლაძე).
გამოფენებში მონაწილეობს 1953 წლიდან, ამავე წლიდან არის მხატვართა კავშირის წევრი.
ირაკლი ოჩიაურმა საფუძველი ჩაუყარა ძველი ქართული ეროვნული ხელოვნების, კერძოდ კი ჭედურობის აღორძინებას. მუშაობს სახვითი ხელოვნების თითქმის ყველა დარგში: ფერწერასა და გრაფიკაში, პორტრეტსა და ქანდაკებაში, მონუმენტურ დეკორატიულ ხელოვნებაში, დაზგურ გრაფიკასა და ლითონმქანდაკებლობაში. 1954 წლიდან დღემდე მხცოვანი პროფესორი ისევ ახალგაზრდული ენერგიითა და შემართებით მოღვაწეობს საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში. მიღებული აქვს მრავალი პრიზი.
ირაკლი ალექსის ძე ოჩიაური (დ. 20 ნოემბერი, 1924, შუაფხო, დუშეთის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი მოქანდაკე, საქართველოს სახალხო მხატვარი.
მშობლები: დედა– ნათელა ბალიაური, მამა – ალექსი ოჩიაური. მეუღლე – ირინე ჯანდიერი (1932). შვილები – ლელა ოჩიაური (1957), ბუბა (1962), ნათელა (1967).
ირაკლი ოჩიაურმა დიდი მოქანდაკის, იაკობ ნიკოლაძის რჩევით 1951 წელს დაამთვარა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის ქანდაკების ფაკულტეტი. მისი პედაგოგები იყვნენ: სილოვან კაკაბაძე, იაკობ ნიკოლაძე, ვასილ შუხაევი, სერგო ქობულაძე. მისი სადიპლომო ნამუშევარი იყო “ვაჟა-ფშაველა” (ხელმძღვანელი იაკობ ნიკოლაძე).
გამოფენებში მონაწილეობს 1953 წლიდან, ამავე წლიდან არის მხატვართა კავშირის წევრი.
ირაკლი ოჩიაურმა საფუძველი ჩაუყარა ძველი ქართული ეროვნული ხელოვნების, კერძოდ კი ჭედურობის აღორძინებას. მუშაობს სახვითი ხელოვნების თითქმის ყველა დარგში: ფერწერასა და გრაფიკაში, პორტრეტსა და ქანდაკებაში, მონუმენტურ დეკორატიულ ხელოვნებაში, დაზგურ გრაფიკასა და ლითონმქანდაკებლობაში. 1954 წლიდან დღემდე მხცოვანი პროფესორი ისევ ახალგაზრდული ენერგიითა და შემართებით მოღვაწეობს საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში. მიღებული აქვს მრავალი პრიზი.