დაგღალე ალბათ, ჩემი მზერით, ჩემი ალერსით, მეც დავიღალე, გიმზერ ახლა, ისევ შორიდან, რამდენი სევდა ახსოვს...

ახლა, ალბათ გვიანია, გვიან ამ მოლიპულ გზაზე, რატომ შემხვდი, დამახალე ოცდაათი ტყვია, რომ გავიგე, პატარა ხარ...

ალბათ გსურს, რომ დარდად გადამაქციო, ისიც კმარა,რაც მე ცრემლი შენთვის ვღვარე.. დამივიწყებ, გაუყვები მოლიპულ...

ალბათ შენ,ალბათ მეც ლამაზი ფერებით დავხატავთ მთვარეს და ღმერთს შევევედრებით....