ახლა, ალბათ გვიანია, გვიან
ამ მოლიპულ გზაზე, რატომ შემხვდი,
დამახალე ოცდაათი ტყვია,
რომ გავიგე, პატარა ხარ ჩემთვის.
ოცნებებმა ჩამოყარეს ფრთები,
სევდამ გულში ბუდე გაიკეთა,
ასე როგორ ამირიე გზები
ბავშვმა,ვისაც, კვლავ ზღაპრების სჯერა.
ოცდაათჯერ დავიჭრები გულში
შენ რომ წახვალ, მე დავრჩები კენტად,
დავიწვები უთქმელ სიყვარულში
და სიზმრები მომიყვანენ შენთან.
ჩემს სხეულზე ჩაიწვება ბოლოს
იდუმალი, მწველი გამოხედვა,
ლურჯ სიზმრებში გაიელვებ მხოლოდ,
სადაც ვნება სანთლად დაიღვენთა!
ამ მოლიპულ გზაზე, რატომ შემხვდი,
დამახალე ოცდაათი ტყვია,
რომ გავიგე, პატარა ხარ ჩემთვის.
ოცნებებმა ჩამოყარეს ფრთები,
სევდამ გულში ბუდე გაიკეთა,
ასე როგორ ამირიე გზები
ბავშვმა,ვისაც, კვლავ ზღაპრების სჯერა.
ოცდაათჯერ დავიჭრები გულში
შენ რომ წახვალ, მე დავრჩები კენტად,
დავიწვები უთქმელ სიყვარულში
და სიზმრები მომიყვანენ შენთან.
ჩემს სხეულზე ჩაიწვება ბოლოს
იდუმალი, მწველი გამოხედვა,
ლურჯ სიზმრებში გაიელვებ მხოლოდ,
სადაც ვნება სანთლად დაიღვენთა!