ლია ფანჩულიძე - დედას
შენი სუნთქვით ვსუნთქავ ჩემო კარგო. ცდილობ რომ სიკეთე სხვასაც არგო. საით მიდის ეს სიჩუმე ნეტავ? დიდიხანი დარჩი...
დედა
დედას ვერასდროს ვერავინ ვერ ხსნის, სიტყვაა თვითონ ყოვლის მომცველი, მენდეთ, ყოველთვის დღისით და ღამით დედაა...