რამდენჯერ გაგაკრეს ჯვარზე, და მე რამდენჯერ დავეცი, რამდენჯერ ვცოდე უსიტყვოდ, და შენ კი როგორ განიცდი....

მიყვარს ზაფხულის კოკისპირული, და შემოდგომის შხაპუნა წვიმა, ცაზე გრუხუნი, ძალზედ გმირული ჭექა-ქუხილის სასტიკად...

ეხლა ისეთი მწარეა ფიქრები ჩემი, არ მსურს ვისუნთქო და ვეზიარო არცერთ მშვიდ ზრახვებს. ეხლა ისეა ჩემში ტკივილი...

ღამე მშვიდობის მშვენიერო, ღამე მშვიდობის. მშვიდობის არსის და მაგ თვალების სიცოცხლის მსგავსი, მშვენიერების...

შენმა თვალებმა მითხრეს შენზე მორცხვიაო, შენმა ღიმილმა, ნეტა შენ მოგცლიაო, შენ თუ გცალია, განა არ მაცდის ეს...

როგორ იგრძენი გაზაფხული ლამაზო გუშინ!, იამ თვალები გაახილა ლურჯმა კამკამამ, ვარდმა ბაგენი გააღიმა იმ თეთრი...

მე არ მინდა მეშინოდეს უკან მოხედვის ცათა მოჭედვის კარის მოკეტვის, მე არ მინდა ვიგრძნო შენი ღალატი ისედაც...

სიტყვებს თან აჰყვა არითმია აქ უკვე მგონი სხვა რითმია .. დაირღვა ყველა დოგმა და ჩარჩო მეც მინდა გავცდე...

რა საოცრება ხარ სულის საყვირალო, რა საოცარია სიტურფე შენი, გასაოცარია სულის სილამაზე, მშფოთვარე გულის...

მართლა რა კარგი ხარ, რა ვქნა არ ვიცი, მართლა რა ლამაზად მართობ, როცა იღიმები სიყვარულს განვიცდი, მაშინ სულ...