აქ რომ მსგავსი დაწერილა, ვიცი, მერე რაა რომ, მაინც ჩემსას ვიტყვი. ყველა სიტყვას, თუ ჩამითვლით ცოდვად, ჩათვალეთ, რომ გიჟი ვარ და ვბოდავ....

თითქოს, სიცივე სულში შემოდის, თითქოს სულ ვიწვი, ასე მგონია, შეყვარებულში არის დემონი, ჩემთვის ფრთიანი ანგელოზია....

ღია სარკმლიდან ღამე მიღიმის და ბნელ ოთახში მთვარეს მიგორებს, ვდგავარ კუთხეში მთვარემისჯილი და მთვარის შუქზე წარსულს ვიგონებ....

ისღა მამშვიდებს, რომ შენ ყოველ დღე, ჩემი სარკმლის წინ დგახარ, მე კი, დაგეძებ გაგიჟებული და ვიცი, სადღაც გნახავ....