ღია სარკმლიდან
ღამე მიღიმის
და ბნელ ოთახში
მთვარეს მიგორებს,
ვდგავარ კუთხეში
მთვარემისჯილი
და მთვარის შუქზე
წარსულს ვიგონებ.
ეს იყო უწინ...
ანდა, რა მახსოვს,
ან წარსულისკენ
რატომ ვიხრები,
ვიცი, თვალებით
ვეღარ გამათბობს,
ის მაინც მოდის
ფერად სიზმრებში...
დამსკდარ ტერფებში
ეწვის ბალახი,
გრძელდება ღამე,
კვლავ უსასრულოდ...
და როგორც ძაღლი,
ისევ წკავ-წკავით
დამდევს, სურვილი
რომ აისრულოს!
ნანა სელეპანოვა - ის მაინც მოდის
⏱️ 1 წთ.
👁️ 5
100%