– წვიმა – გულს აწვიმს დღეს საოცარია წვიმა, მე შევიგრძენი მისი ვედრება.....

– მონატრებული ღამის წვიმა – მე ეს წვიმა ისევ შემშლის ამ ღამით, შემახსენებს რაც ამქვეყნად მივლია, ჩემი გზები...

შეშლილ სახეს მარტოობა შვენის, ქარი თმების ძირებამდე ატანს, გალუმპული, ეგ თვალები შველის, ცრემლის ზღვაში...

წვიმა რას მღერის, როცა სკდება წვეთი მიწასთან ურითმოდ ქალაქში წვიმს, ცრის, ცა იცრემლება, სიყვარულს მღერის...

წვიმა ასველებს სევდიან ქალაქს, და დაორთქლილი სახლის ფანჯრები, როგორ საოცრად შიგნიდან ნამავს, შენი თვალები...

წითური და წვიმა მიყვარს ეგ თმები, მოქარგული მზისფერ სხივებად, წვიმის წვეთებით სინოტივე, თმების სისოლვე,...

-გინდა? -რა? -ვიცეკვოთ წვიმაში ერთად? -მინდა......

ძალიან მიყვარს წვიმისთვის თვალის დევნება, როცა სახლში ვზივარ, გარეთ ცივა მე კი თბილად ჩაფუთნული ფანჯარასთან...