– წვიმა – გულს აწვიმს დღეს საოცარია წვიმა, მე შევიგრძენი მისი ვედრება.....

– მონატრებული ღამის წვიმა – მე ეს წვიმა ისევ შემშლის ამ ღამით, შემახსენებს რაც ამქვეყნად მივლია, ჩემი გზები უნაპირო საბრალო, კარგად ვხედავ ერთი ბეწვის ხიდია.....

შეშლილ სახეს მარტოობა შვენის, ქარი თმების ძირებამდე ატანს, გალუმპული, ეგ თვალები შველის, ცრემლის ზღვაში სასოებას მალავს....

წვიმა რას მღერის, როცა სკდება წვეთი მიწასთან ურითმოდ ქალაქში წვიმს, ცრის, ცა იცრემლება, სიყვარულს მღერის მთელი გულით და სიყვარულს სუნთქავს მთელი არსებით....

წვიმა ასველებს სევდიან ქალაქს, და დაორთქლილი სახლის ფანჯრები, როგორ საოცრად შიგნიდან ნამავს, შენი თვალები ნაცრემლარები. lasha karanadze wvima asvelebs sevdian...

წითური და წვიმა მიყვარს ეგ თმები, მოქარგული მზისფერ სხივებად, წვიმის წვეთებით სინოტივე, თმების სისოლვე, ქუჩაში ვდუმ და მთვარესავით სევდით ვდარდისობ....

-გინდა? -რა? -ვიცეკვოთ წვიმაში ერთად? -მინდა......

ძალიან მიყვარს წვიმისთვის თვალის დევნება, როცა სახლში ვზივარ, გარეთ ცივა მე კი თბილად ჩაფუთნული ფანჯარასთან ვზივარ, ვზივარ და ვოცნებობ, რომ შემეძლოს იქ,...