თვალებს, დაღვრემილს, თვალებს, ნაფერებს, ცრემლების კვალი, თითქოს აბერებს.....

რამდენ შეხებას და რამდენ მოფერებას, რამდენ მოგონებას მალავს ეს ხელები, ისე დაქანცულან გრძნობადაკარგულნი, როგორც ზამთრის სისხამს გამხმარი ხეები...