ფრაგმენტი ზღაპრიდან “რუსლანი და ლუდმილა” ზღვასთან იდგა მუხა მწვანე, ოქროს ჯაჭვით კატა ება... დადის კატა...

გვირგვინით მოირთე ლამაზო დიკა, ტალღანი კულულთა შენთა! მან ნაზ ხელთა safo dika ucxouri literatura proza...

წამია წლები სიყმაწვილისა, მაგრამ საამო მოსაგონარი, მოვა სხვა ხანა, სხვა საზრუნავი, safo siymawvile ucxouri...

ვით დავიოკო სული ისე, რომ იგი შენსას აღარ შეეხოს არასოდეს? ვით აგარიდო? სხვა საგნებისკენ ვით წარვმართო იმისი...

მარტოობა როგორი წვიმამორეულია! ებრძვის ზღვის საღამოებს, თითქოს ორეულია სივრცეების, რომელიც ასე შორეულია,...

ჯერაც შავია სინოტივე, მძინარევ, და თან მერყევი, როგორც შეხება. ნამი! - ითხოვს ჩემი ფეხები. rilke rainer maria...

მარინა ცვეტაევა-ეფრონს ჰოი, სამყაროს სვე, მარინა, ვარსკვლავთა ცვენა! არ ღირს სამყაროს ასავსებად თავის...

დგას ამაღლებულ კათედრალთან და დუმილს არ შლის, განფენილია სისადავე სარკმლის მინებთან, შემოფეთებულ ბედისწერას...

დგას კათედრალთან მდუმარებით, როგორც დიდება, სარკმელთან ახლოს უცნაური დუმილით მოსილს დაუფლებია ელდად შიში...

ბრმა უცხო: ხომ არ გაშინებს ეს საუბარი? rilke rainer maria brma ბრმა: არა. ის შორეული იყო ისე, არ იყო მისებრ,...