წამია წლები სიყმაწვილისა,
მაგრამ საამო მოსაგონარი,
მოვა სხვა ხანა, სხვა საზრუნავი,
სხვა სიხარული ჯერ განუცდელი.
მოგვაგონდება წლები ყრმობისა:
რა სიხარულით გული გვითრთოდა,
მზის ქვეშ სიტურფეს ვაძლევდით მეტ ფასს,
ფერხული გვქონდა გაჩაღებული,
გვირგვინებს ვწნავდით, ღმრთის სადიდებლად
გალაღებული ვმღეროდით ჰიმნებს