მხოლოდ ქარია, წვიმა და შავი ბინდი, წამოქოჩრილან ტბის თავზე მღვრიე ტალღები. გაზაფხულამდე ჩაკვდა სიცოცხლე...

ის დუმს, ის ეხლა მშვიდად არის, სიხარული კი არ დაბრუნდება მასთან უკვე: მას შემდეგ, რაც მის სატრფოს სამარეს...

მოედანს, ქვაფენილს, ფარანს და აფთიაქს ანათებს უაზრო და მკრთალი ნათელი, სიცოცხლეს ამდაგვარს სიცოცხლე არ...

გაუთავებლად წრეებს რომ ხაზავს, მდელოთა ზედა წრიალებს ძერა და უკაცრიელ სათიბებს ზვერავს, ქოხში შვილს დედა...

მე ბნელ ტაძარში შევდივარ კრძალვით, წავიჩურჩულებ უბრალოდ ლოცვას, ველი ხატებას მშვენიერ ქალის, ბნელში სანთლები...

იქ დაიფერფლა ადამიანი ფეტი რარიგ მძიმეა კაცთა შორის ისე იარო, ცრუობდე, თითქოს დაღუპული ჯერაც არა ხარ, და...

რა საჭიროა გემები, დაღლა, კონცხი სიბნელემ წაშალა დღესაც, მოცისფრო თოვლის ქსოვილზე ახლაც პირობით ნიშანს...

თეთრი ბინდი. დანაცრული ბუხარი. სარკმლის მიღმა შუქი ქრება მწუხარე. ბედისწერა მიაქანებს იალქნებს, კვნესის წერო...

ჩუმად გადიან დღეები, წლები, უცნაურ სიზმარს დავეხსნა მინდა, კვლავ შემომესმას ნაცნობი ხმები, დრო გაქრეს, გულზე...

შენ არასოდეს არ იქნები ჩემი ან სხვისი, აი, რამ შემძრა და უფსკრულთან რისთვის მოვედი, უძირო დღეთა სიმძიმისგან...