ნაგატა კოიჩირო

სამტაეპედები

ორიგინალის ენა – იაპონური

(ჰაიკუ)


* * *
რაც უფრო მაღლაა
უფრო მშვიდია. . .
ხეები.

* * *
მართლაც დროულია
თანატოლთა გარდაცვალება. . .
უკვე მოვდივარ.

* * *
ხნულში,
ცხენის მტვრიანი სახე
სადაცაა აჭიხვინდება.

* * *
ფეხი მომკვეთეს -
დაკეპილი ხმა
წვიმიან დღეთა. . .

* * *
ზაფხულის თოვლმა,
ღიმილი სადღაც მიატოვა
და უკვალოდ გადაიკარგა.

* * *
გაუნძრევლად
ვატარებთ დღეებს
მე და ლოტოსი.

* * *
არაფერიც არ შეუცვლია,
ისე მიდის ეს წელიწადი
ცხრა მთის გადაღმა.

* * *
ბატების გუნდი,
ტბის შუაგულში გაიშალა
ფრთათა ფარფატით.

* * *
ზამთრის უქარობა,
ცაში მოლივლივე
ძერამდე აღწევს.

* * *
თოვლის ქულები
კვლავაც მოჩანს. . .
სრულ სიბნელეში.

* * *
ცხენი წამოდგა,
მიუხედავად დიდი სიცხისა. . .
მათრახის შემდეგ.

* * *
რძისფერ ბურუსში
გზაჯვარედინია. . .
გედთა კისრების.