სულს მარტო ბოდვა სურდა,
გლახ შეუშალეს ხელი.
ქედზე ქანაობს გუდა,
სავსე წარსულის ნეშტით.
მიწით მოღელავს მწვანე,
სივრცეს ზაფხული კაზმავს.
წამით ჟამიდან განველ,
ხილვა ვიყავი აქაც.
ჭაკით ჯირითობს წლები.
ჩემს რაშს ფლოქვები დასცვდა.
ვმოსე პერანგით გველის,
ცოდვით მორჭმული დამღა.
აღარ გნიასებს სული,
აღარც ღაწვზეა თქეში,
მაგრამ ყორანი ურჩი,
კვლავ ძველებურად მერჩის.
სულს მარტო ბოდვა სურდა
სვლა გამიგრძელდა ჟამში,
მაინც ვარ, როგორც უთქვამთ,
დაუსრულები ბავშვი.
გლახ შეუშალეს ხელი.
ქედზე ქანაობს გუდა,
სავსე წარსულის ნეშტით.
მიწით მოღელავს მწვანე,
სივრცეს ზაფხული კაზმავს.
წამით ჟამიდან განველ,
ხილვა ვიყავი აქაც.
ჭაკით ჯირითობს წლები.
ჩემს რაშს ფლოქვები დასცვდა.
ვმოსე პერანგით გველის,
ცოდვით მორჭმული დამღა.
აღარ გნიასებს სული,
აღარც ღაწვზეა თქეში,
მაგრამ ყორანი ურჩი,
კვლავ ძველებურად მერჩის.
სულს მარტო ბოდვა სურდა
სვლა გამიგრძელდა ჟამში,
მაინც ვარ, როგორც უთქვამთ,
დაუსრულები ბავშვი.