თამარ ზუბიაშვილი - Tamar Zubiashvili

ოცნება გულ - მკერდს მგელივით მიღრღნის.

ჩემი მიზნებით დავდაღე ზეცა.

მოვა დრო ისარს მიზანში ვისვრი,

თუ რითმები არ გადამემტერა.

სინათლის წამზე ვბობოქრობ ჩლიქით,

ვედიდგულები ცხოვრების სარკაზმს.

ჩემს წილ ბატონებს თუ ვერ მოვიხდი,

სინდისს შევურხევ ჭრიალა აკვანს.

ქედზე გულივით სკდება ყაყაჩო,

თითქოს ვიღაცამ მზე სისხლით ბანა.

ჩემი მერმისი ღმერთმა გამანდო,

ნურც მღირსებოდა მუცლიდან დაძვრა!

ფრთების დგაფუნით გადაფრიალდა

უმარხვოდ ზრდილი სხეულის ძვლები.

საზღვარდადებულ ქვეყნის მონა ვარ,

მაგრამ გაქცევას კვლავ შევეცდები.

მხოლოდ მე მიზღო ღმერთმა სასჯელი,

სულმა იღბალი ვერ შეიხორცა.

და მიწამ სისხლით დასვრილი ხელი,

ცის თეთრ კალთაზე ბრმად შეიხოცა.&ნბსპ;