ღვინო ვერ მათრობს გრძნობით გალეშილს,
ტერფამდე შევსვი ტრფობის ფიალა.
მოდი, მიყურე გამწყრალ თვალებში,
თითქოს სიცოცხლე მქონდეს იარად.
ამგვარ ნუ მისმენთ, როდი ვარ შლეგი!
ბოლო სიტყვას ვწერ, როგორც მარკესი.
მსურს აღსარებად დამასკდეს ცრემლი,
და გამიღმერთდეს წამით ჰადესი.
სატრფოვ, მაგ თვალებს - ცისფერ წმინდანებს,
სევდად გასერავს ბრალი ჩემდამი.
ოლიმპს ღმერთებმა უკვე იმსჯავრეს -
ამომებჯინოს ცრემლი ყელამდის!
მე ტრფობის ლოთად მაკურთხა ღმერთმა,
ხორცში ამიგო სულის საყდარი.
პოეტად მშობა, რომ რითმად მეთქვა,
გრძნობა კი არა ცხადი ზღაპარი.
ტერფამდე შევსვი ტრფობის ფიალა.
მოდი, მიყურე გამწყრალ თვალებში,
თითქოს სიცოცხლე მქონდეს იარად.
ამგვარ ნუ მისმენთ, როდი ვარ შლეგი!
ბოლო სიტყვას ვწერ, როგორც მარკესი.
მსურს აღსარებად დამასკდეს ცრემლი,
და გამიღმერთდეს წამით ჰადესი.
სატრფოვ, მაგ თვალებს - ცისფერ წმინდანებს,
სევდად გასერავს ბრალი ჩემდამი.
ოლიმპს ღმერთებმა უკვე იმსჯავრეს -
ამომებჯინოს ცრემლი ყელამდის!
მე ტრფობის ლოთად მაკურთხა ღმერთმა,
ხორცში ამიგო სულის საყდარი.
პოეტად მშობა, რომ რითმად მეთქვა,
გრძნობა კი არა ცხადი ზღაპარი.