წერილი დედას

დედა აქ ტყვიებს ისვრიან ნაღდში,
დედა იცი მეც მოვკალი კაცი.
დღეს ბევრს დაასწრეს სროლა,
და ბევრიც გაცივდა მაშინ.

მე მხოლოდ წამებით ვცოცხლობ,
და მაგონდება ბავშვობა
იარაღი მრგვალი ტყვიებით ხელში
დედა აქ ლეწავენ სახლებს

თვალწინ ხვრეტენ პაწაწინა ბავშვებს,
დედა აქ ტყვიებს ისვრიან ნაღდში.
დედა იცი დღეს მოვკალი კაცი,
მე თუ ვერ მიხილავთ კვლავაც

და თუ არ დავბრუნდი სახში,
ნუ დამტირებ დედა.
მე ხო სამშობლოსთვის ვიბრძვი,
აქ ხომ ტყვიები ყველგან.

და ტყვიები წვიმასავით მოდის,
ღამე აღარა მაქ ბნელი.
აქ ყველა დღე ნათელი ახლა,
ამ მიწაძე მდავტივე ძმები.

ამ მიწაზე დაილია ტყვია,
ახლა უკვე ორმოცია თქვენი,
აქლა უკვე აიწია ჭიქა.
ახლაც მახსოვს დაღუპული ძმები,
ახლაც მახსოვს მე ტყვიების წვიმა.