ზანგური ბესო - რომ დავბერდები

რომ დავბერდები, თუ დავბერდები,
შვილიშვილებში რომ გავბევრდები,
მოვყვები ზღაპარს ოდნავ სევდიანს,
რომ პრინცესები პრინცებს ელიან.
რომ ჩემს ქვეყანას ვუყურე მზიანს,
რომ აქ კეთილმა ბოროტსა სძლია,
რომ ბედისწერის მედგა აკვანი,
ყველას ვიცოდი ავან-ჩავანი.
როგორ მიყვარდა მე ერთი გოგო,
როდის მომიღო მერე მან ბოლო,
როგორ ვინაგლე, როგორ ვიანცე
და სიბერემდე ვერ დავიქანცე.
მერე კი, როცა დავრჩები მარტო
და ჩემს გონებას შენს მზერას ვანდობ,
გხედავ ბავშვივით მიყურებ, მნატრობ,
ვიფიქრებ - როგორ გამიძლო, ვნანობ...
დილით კი ისევ ვეწვევი აწმყოს,
რომ წინა სჯობდა ისევე ამ დროს,
რომ დღეს ტკივილი უფრო მეტია,
გატყობ, ჭაღარა გაგბევრებია...
როგორ მიმათრევ მთელი ცხოვრება,
ეს გული ჯიბრზე არ გემონება,
ნუთუ შეგიპყრეს შენც დემონებმა,
ჩემთან წოლა ხომ არ გენდომება!
ასე ვუყურებ მე ჩემს მომავალს,
იქაც სევდიანს, იქაც ცრემლიანს..
მხოლოდ თვალები ისევ რჩებიან,
რომელიც ვიცი მუდამ ჩემია