დავარცხნილ ნუშებს უწეწავს აპრილს,
მოგიტანს სათქმელს გულში რომ ჰკლავდა
და შენს ფეხებთან ლექსებად დაყრის.
ნუ გერიდება, დაადგი ფეხი,
გათელე ყველა რითმა და სტროფი,
ნაწვიმარ მუზებს შეარყევს მეხი
და ავტირდები ულექსოდ მყოფი.
ღმერთო, ეს ქარი რა თავხედია,
აუფრიალა კაბა გვირილებს,
ბოლო ფოთოლიც ალბათ ბედია,
როს ორგულობა გახსნის ტკივილებს.
ნუ განუძრცვავთ აპრილებს ნდობას,
თუ ცივი ბაგე ღამეს ლოშნიდეს,
საგზლად გაგატან გარითმულ გრძნობას,
იქნებ გზადაგზა სითბო მოგშივდეს.
თუ ცივი ბაგე ღამეს ლოშნიდეს,
საგზლად გაგატან გარითმულ გრძნობას,
იქნებ გზადაგზა სითბო მოგშივდეს.
/ნანა მეფარიშვილი/