მიყვარს ზაფხულის ბინდი და
ცად ატყორცნილი ხეები,
ცისარტყელების კალთებთან
უცნობი სიმაღლეები.
ვუსმენდი,როგორ ატკბობდა
შაშვის გალობა თელიანს,
და მოანდირე თელავდა,
შეუბრალებლად ლელიანს.
ნიავი ეფერებოდა
მწიფე თავთუხის თაველებს,
და ცასწავალა ეძახდა
თვალშეუწვდომელ მთა–ველებს.
თიბათვეს მთაში ნათიბი
ასურნელებდა ველიანს,
ტყის პირას ფურისულები
სიმშვენიერით მღერიან.
მზემ აიფარა პირბადე,
ცას წითლად გადაატარა,
და თავდაყირა ღამურა
ღამის სიბნელით ატარა.
კლდის კეტამს მიუვალები
ნადირ ფრინველმა დალახეს,
მთებში ქორბუდა ირმები
შემოჰბღაოდნენ ქარაფებს.