ისევ
გული, უმოწყალო ყვავილს
ნექტარს უსურვებს საზრდოდ.
სული უმწეოდ ღნავის,
ვით ვფარცხო ველი მარტომ.
ვერ ჩაეკონა სივრცეს
ჩემი ზმანების ხიბლი.
ისევ აჩრდილებს მივსდევ,
ცრემლის ღაპა-ღუპს ვითვლი.
დათო არახამია
გული, უმოწყალო ყვავილს
ნექტარს უსურვებს საზრდოდ.
სული უმწეოდ ღნავის,
ვით ვფარცხო ველი მარტომ.
ვერ ჩაეკონა სივრცეს
ჩემი ზმანების ხიბლი.
ისევ აჩრდილებს მივსდევ,
ცრემლის ღაპა-ღუპს ვითვლი.
დათო არახამია